पोस्ट्स
अन् वाऱ्याची वाट पाहणे नामंजूर
घड्याळाच्या काट्यावर उठणे नामंजूर
अन् घड्याळाच्या ठोक्यावर सायकलवणे नामंजूर.
फुजी जेव्हा घराबाहेर पडेल तीच सकाळ..तेव्हा घड्याळबाबा हातवारे करून काही का सांगेनात. आजही फुजी निघाली तेव्हा घड्याळबाबा ८ वाजल्याचे सांगत होते. बऱ्याचदा डोंबिवलीबाहेर पडेपर्यंतही फुजीचे गंतव्यस्थान ठरलेले नसते. आजचे ठिकाण मात्र आधीच ठरले होते.
दोन तीन दिवसांपूर्वी मुरबाड सायकल गटाच्या 'काय अप्पा ' समूहावर रविवारी शहापूर येथे सायकलचे नवीन दुकान सुरू होत असल्याचे समजले होते. त्यानिमित्ताने आज शहापूरला जाऊन शतकी दौड करण्याचे फुजिच्या मनात होते. दरम्यान आजच्या दौडीबद्दल पेडल रिपब्लिकच्या समूहावर चर्चा सुरू होती. श्रेयसने पडघा येथे जाणार असल्याचे कळवले आणि इतक्यातच राहुल जोशीने शतकी दौडीविषयी समूहावर विचारणा केली. सगळे योगायोग जुळून येत होते. शहापूरला गेल्यास तीन गोष्टी साध्य होणार होत्या. नवीन दुकानाच्या उद्घाटनाला जाता येणार होते, शतकी दौड होणार होती आणि पडघ्याला जाणाऱ्या पेडलच्या सदस्यांबरोबर दौडही करता येणार होती. त्यामुळे राहुलने विचारणा करताच फुजीने लगेचच शहापूरला जाणार असल्याचे संकेत दिले.
शनिवारी फुजीने शतकी दौड (१०० मैल -१६० किमी) केली होती. आता लगोलग दुसरी शतकी दौड (१०० किमी) ची संधी साधायची होती. मात्र पहाटे ५ वाजता जाग आली, तेव्हाही फुजीला झोप अर्धवट झाल्याची जाणीव झाली. राहुलला पुढे जाण्याचा संदेश पाठवून फुजीने आणखी तासभर डूलकी काढली. घड्याळबाबा मात्र पुढे पुढे धावत होते.
मुहूर्त माझा तोच ज्याक्षणी हो इच्छा
वेळ पाहुनी खेळ मांडणे नामंजूर
असे खडसावत फुजीने घड्याळबाबांकडे दुर्लक्षच केले. अखेरीस दोन कप अमृतप्राशन केल्यावर फुजी निघाली. तेव्हासुद्धा भास्करबुवा मात्र ढगांच्या दुलईमध्ये लपले होतेच. फुजीने नेहमीप्रमाणेच संथपणे सुरुवात केली. ९० फुटी रस्ता, दुर्गाडी, गंधारी पुल पार करत फुजी पडघा नाक्याला पोचली. आता ठाणे नाशिक महामार्ग सुरू झाला होता. रस्ता चौपदरी होता पण वर्दळही जरा जास्त होती. चारचाकी वाहने बऱ्याच जवळून वेगाने जात होती. त्यातच ह्या महामार्गाला चढही लगोलग येत होते. त्यामुळे फुजीला फार वेग घेता येत नव्हता. अर्थात संधी मिळताच फुजी वेग वाढवत सरासरी वेग राखण्याचा प्रयत्न करत होती.
फुजीने पहिला थांबा घेतला तोच जवळपास ३५-४० किमी अंतर पार केल्यावर! मुंबई२उडुपी ह्या खाद्यकेंद्राच्या नावाच्या मोहामुळे फुजी तिथे शिरली.
इडली सांबार हे आवडते इंधन भरून झाल्यावर मी नेहमीप्रमाणे फूजीच्या चाकावरील रबरी आवरण तपासले. मागील चाकाच्या रबरी अवरणातील हवा किंचित कमी झाली होती. ह्याचा अर्थ स्पष्ट होता. शहापूर अजूनही ६-८ किमी दूर होते. त्यामुळे हवा पूर्ण जाण्याच्या आत थोडे पुढे जाण्यासाठी फुजीने वेग घेतला. २ किमी अंतरातच फुजी रुसली. अखेर तिला हातात धरुनच शहापूर गाठले. ३ महिन्यांपूर्वी श्रेयसबरोबर शहापूरला आलो तेव्हा सायकलदुरुस्तीचे दुकान पाहिले होते. आजही तिथे जाऊन फुजीची शल्यक्रिया उरकली.
तेथून लगेचच आजचा मुख्य कार्यक्रम म्हणजे 'रायडर सायकल' हे दुकान गाठले. दुकान छान सुशोभित केले होते. बाहेर बसण्यासाठी खूर्च्याही मांडल्या होत्या. दुकानातील वातावरण मंगलमय होते. दुकानात शिरत असतानाच प्रसन्न वाटत होते. फुजीने लगेचच दुकानाचे मालक श्री संजय पांढरे ह्यांची भेट घेत ओळख करून घेतली. शुभेच्छा देण्यासाठी फुजी डोंबिवलीहून आल्याचे समजताच संजय चांगलेच खुश झाले.
सायकल खरेदीसाठी शहापूरकरांना कल्याण डोंबिवली ठाणे गाठावे लागत होते. मात्र 'रायडर सायकल 'ने शहापुरकरांच्या ह्या समस्येवर पर्याय उपलब्ध करून दिला होता. दुकान नवीन असले तरी सायकलींची संख्या समाधानकारक होती आणि त्यातही वेगवेगळे पर्याय उपलब्ध होते.
संजयजींना शुभेच्छा देऊन फुजी परत निघाली. फुजीने लगेचच वेग घेतला. परतीच्या प्रवासात उतार जास्त प्रमाणात असल्याचे फुजीच्या लक्षात येत होते. भास्करबुवा हजर नसल्यामुळे दृश्यमानता कमी होती. वातावरण फारसे उत्साहवर्धक नव्हते. मात्र मिळत असलेल्या वेगामुळे फुजी लयीमध्ये जात होती. शहापूरकडे जात असताना जाणवत असलेली वाहनांची वर्दळ आता विरुद्ध दिशेला जाताना अजिबात जाणवत नव्हती. त्यामुळेच चहाची तल्लफ येऊनही फुजी थांबणे तर दूर वेग कमीही करत नव्हती. पडघा टोळजवळ असलेल्या कल्याणला जाणाऱ्या जवळच्या मार्गाकडे दुर्लक्ष करत फुजीने ठाण्याच्या दिशेने जाणाऱ्या महामार्गावरील दौड सुरू ठेवली. रांजनोली जवळ आल्याचे लक्षात आल्यावर मात्र फुजी चहासाठी थांबली. 'पंढरपुरी चहा ' ची केंद्रे फुजीला अनेक दिवस खुणावत होती खरी. आज मात्र तेथील चहाचा लाभ घेण्याचा योग आला. तरीही शतकी दौड करून आल्यावर ९० फुटी रस्त्यावरील चहाकेंद्रावर चहा घेण्याचा शिरस्ता फुजीने मोडला नाहीच. दौड सुरू होण्यापूर्वी घरी दोन कप चहा बरोबर दौड संपतानाही दोन वेळा चहा घेत फुजीने समन्वय साधला. कारण..
जगण्यासाठी चहा हवा मज समजे
चहा टाळण्याचा गर्व वाहणे.... नामंजूर
