दसहजारी श्विन

चिंतन शहा - एकदम हसतमुख आणि शांत स्वभावाचा. तो फार बोलत नाही. एकदा #dombivlicyclingclub (DCC) च्या सदस्यांबरोबर रविवारच्या नियमित राइडसाठी गेलो असता भेटला. श्विन दर आठवड्यात एकदातरी #cycle2work करते हे त्याला माहित होतेच. श्विनकडे पाहत त्याने विचारले ," काय रे, किती कि.मी. झाले आत्तापर्यंत?"
खरे तर मी अंतर कधीच मोजत नव्हतो. आपण केवळ पॅडल मारावे. अंतर मोजायची मी कल्पनाच केली नव्हती. पण त्याच्या ह्या प्रश्नाने विचार आला की काय हरकत आहे अंतर मोजायला!
त्यामुळे मी #strava च्या साहाय्याने सायकलिंगचे अंतर मोजणे २०१६ या वर्षी सुरु केले. दरम्यान जुलै २०१६ मध्ये मुंबई गोवा मध्ये cycle2work (C2W) अशी स्पर्धा घेण्यात आली. त्यात माझे रोज घर- ऑफिस-घर असे ६२ किमी सायकलिंग सुरु झाले. मी त्यात २रा क्रमांक पटकावला. त्यानंतर डिसेम्बर २०१६ मध्ये #saveoursahyadri (SOS) ह्या मोहिमेत भाग घेतला.
नवीन वर्षाच्या सुरुवातीला बरेच जण आपले वर्षाचे उद्दिष्ट ठरवतात.
भारतीय क्रिकेटला सन्मान प्राप्त करून देणारा आणि निवृत्त होताना विक्रमांचा विक्रम रचून ठेवणारा शैलीदार फलंदाज Sunil Gavaskar हे माझे अत्यंत आदराचे स्थान. गावस्कर यांच्या एकूण कसोटी धावा १०१२२. त्यांच्या प्रेमापोटी तसेच C2W आणि SOS च्या अनुभवाच्या जोरावर २०१७ या ग्रेगोरियन वर्षाचे ध्येय मी ठरवले ते सुनीलच्या एकूण कसोटी धावांइतके कि.मी. म्हणजे १०१२२ कि. मी. सायकलिंग करणे.
जानेवारी २०१७ पासून श्विनची दौड जोमाने सुरु झाली. जे व्यसन आपल्याला लागले ते इतरांना लागावे यासाठी सगळेजण प्रयत्न करत असतातच. सर्वाना नियमित सायकलिंगची गोडी लागावी यासाठी मी २१ दिवसांची एक मोहीम आखली. त्यात २१ जणांनी भाग घेतला. मोहीम यशस्वी झालीच. पण त्यातील २१ जणच नव्हे तर इतर सायकलिस्टसुद्धा प्रेरित झाले होते. शिवाय याआधी सायकलिंग कडे न वळलेलेही सायकलिंग बद्दल विचारू लागले होते. यामुळे माझा उत्साहही चांगलाच वाढला.
त्या उत्साहात श्विनची नियमितता वाढली होती. पहिल्या ४ महिन्यातच ५००० किमी सायकलिंग पूर्ण झाले होते. त्यामुळे माझाही आत्मविश्वास वाढला होता. या दरम्यान #cycle2work वर पूर्ण भर दिला होता. डोंबिवली -ठाणे - डोंबिवली लोकलप्रवासात होणारा त्रास वाचवून हेच अंतर रोज श्विनबरोबर पार करताना स्वतःशी व्यक्त होण्याची, स्वसंवाद साधण्याची संधी तर मिळाली होती. शिवाय रोज निसर्गाचे नवनवीन मुड पाहण्याची आणि मुख्य म्हणजे रोजच पिकनिकची मजा लुटण्याचीही संधी मिळत होती.
घर- ऑफिस-घर या प्रवासातच व्यायामही होत असल्याने व्यायामासाठी वेगळा वेळ द्यावा लागत नव्हता आणि आरोग्यही चांगले राखता येत होते. याशिवाय श्विनच्या सफारीबद्दल लिहीण्याचाही छंद जडला. DCC चे सदस्य, शाळा- कॉलेजमधील मित्रमैत्रिणी, Tjsb Sahakari Bank मधील सहकारी, आप्तस्वकीय यांनी केलेल्या कौतुकामुळे श्विनसफारीबरोबरच लेखनाची खुमखुमीही वाढत राहिली. त्या लेखांमुळे आम्हालाही नियमित सायकलिंगची प्रेरणा मिळते असा अभिप्राय सुखावत होताच, पण खरेतर त्या लेखांमुळे माझेही सायंकलिंग नियमित होऊ लागले होते.
गावस्करांनी पहिल्याच मालिकेत केलेल्या भरघोस धावांप्रमाणेच श्विननेही पहिल्याच महिन्यात चांगला पल्ला गाठला.

पहिल्या ४ महिन्यातच जवळपास निम्मे अंतर पार झाल्याने वार्षिक ध्येय गाठण्यासंबंधी मी निर्धास्त होतो. वैशाखातही श्विन थांबायला तयार नव्हती. मात्र गावस्करांची बॅट जशी अचानक रुसली होती त्याचप्रमाणे महिन्यात तब्बल १०  वेळा श्विनचे टायर पंक्चर झाल्याने मी कंटाळलो होतो. #cycle2work ला ब्रेक लागलाच पण रोजचे सायकलिंगही अनियमित झाले. जुनमध्येही सूर गवसेना.

सुनील गावस्कर यांचा जन्मदिवस १० जुलै जवळ येऊ लागल्याबरोबर श्विनला पुन्हा लक्ष्य खुणावू लागले. श्विनची दौड पुन्हा सुरु झाली. मात्र तेवढ्यात घात झाला. पायाला झालेल्या जखमेमुळे १३ ऑगस्टपासून पुढील २ महिने मला सायकलिंग करता आले नाही.
काम - काळ-वेग ह्या त्रैराशिकाचे गणित शाळेत मला आवडत असे. ते डोक्यात ठेवून लक्ष्य किती अंतरावर आहे हे आठवत मी रोजचा दिवस ढकलत होतो. श्विनबरोबर लेखणीही थांबली होती. मात्र DCC सदस्य मला लेखणी थांबवू देईनात. मग मी जगप्रवास करत असलेल्या मॅट आणि जेस्सी बद्दल लेखणी सुरु केली. त्यामुळे श्विनसफारी थांबली असली तरी माझा आत्मविश्वास कायम राहिला.
ऑक्टोंबरच्या मध्यास श्विनसफारी पुन्हा सुरु झाली. Cycle2work ही जोमाने सुरु झाले, मात्र नोव्हेंबरमध्ये अनाकलनीय कारणांमुळे cycle2work थांबवावे लागले.
मग सकाळ संध्याकाळ  #dombivli हुन #thakurli येथे  जाऊन ९० फुटी रस्त्यावर सायकलिंग सुरु केले. सकाळचे सायकलिंग करताना Pushkar Joshi, Vaishal Dharamsey अनेकदा भेटत होते. सकाळचे १.५-२ तास सायकलिंग करून ऑफिसला जायचे आणि ऑफिसहून घरी आल्यावर पुन्हा ९० फुटी रस्ता गाठायचा हा दैनंदिन कार्यक्रम सुरु झाला. गन्धार डोम्बिवलीकर, Arnav Kulkarni Marcella, Rohan Sakhare हे संध्याकाळी नियमित भेटत होते. त्यामुळे cycle2work बंद झाल्याची खंत कमी होऊन सकाळी आणि संध्याकाळी ९० फुटी रस्त्यावर सायकलिंग करण्याची मजा येऊ लागली.
१०००० चा जादुई आकडा जवळ आला होता. तेवढ्यात Sumit Patil, Prashant Gautam Nanaware, Ashish Agashe या मित्रांनी घाटाचा राजा Ashok Khale  यांना श्रद्धांजली म्हणून आखलेल्या #khopoli - #khandala - #खोपोली या सायकलमोहिमेविषयी कळले. Sanjay Datye यांच्या बरोबर डोंबिवली- खोपोली - खोपोली सायकलिंग करत घाटाच्या राजाला मानाचा मुजरा करण्याचे ठरवले. लोकलने खोपोली पर्यंत जायचे ठरवून डोंबिवली स्टेशनवर गेलेली ममता एका फोन कॉल वर आम्हाला सामील झाली. पुढे पळस्पे फाटा येथे #YHAI KANDIVALI मधील Arvind Sahasrabuddhe, Sunil K Gadgil, Rajendra Dusharekar हेही भेटले. मग मात्र खंडाळा पर्यंतचा प्रवास अतिशय सहजतेने झाला. संजय दात्ये ह्यांनी साथ दिल्यामुळे आम्ही खंडाळा डोंबिवली अंतरही सायकलिंग करत पार केले. ह्या प्रवासात अशोक खळे यांची स्मृती सतत जाणवत होती. डोंबिवली- खोपोली- डोंबिवली ह्या दिडशतकी सायकलिंग मोहिमेबरोबर १०००० किमी सायकलिंगही पूर्ण झाले.  पुढच्या दोन दिवसातील सकाळ संध्याकाळच्या ९० फुटी रस्त्यावरील श्विनसफारीमुळे सुनील गावस्कर यांच्या एकूण कसोटी धावा १०१२२ इतके कि.मी. अंतर सायकलिंग करण्याचे ध्येयही गाठले ते १२ दिवस राखून!
हे ध्येय पूर्ण करताना माझे लहानपणीचे दोन आदर्श -अशोक खळे आणि सुनील गावस्कर ह्यांच्या प्रती मन भारावून गेले होते.

जैत रे जैत

#margshirshchallange
राष्ट्रीय दिनांक (सौर कॅलेंडर)भारतीय सौर मार्गशीर्ष १९, शके १९३९
हिंदू तिथी (चांद्र कॅलेंडर) वद्य ८, शके १९३९
ख्रिस्ती दिनांक (सौर कॅलेंडर) डिसेम्बर १०, शके २०१७

किल्ले #कर्नाळा म्हटलं की प्रथम डोळ्यासमोर येतात 'जैत रे जैत' या मराठी चित्रपटातील डॉ मोहन आगाशे आणि स्मिता पाटील.
गो नि दांडेकरांच्या समर्थ लेखणीतून साकार झालेल्या नाग्या (डॉ मोहन आगाशे) आणि चिंधी (स्मिता पाटील) या ठाकर जमातीतील जोडीच्या जीवनावर आधारित चित्रपटाद्वारे मला 'कर्नाळा'ची ओळख झाली.

तसे म्हटले तर १३व्या आणि १४ व्या शतकात देवगिरीचे यादव आणि तुघलक घराण्याचे राजे यांच्या कारकिर्दीत निर्माण झालेला हा किल्ला उत्तर कोकणची राजधानी म्हटलं जात होता. कालांतराने गुजराथ सुलतानाने जिंकलेला हा किल्ला १५४० साली अहमदनगरच्या निजामशहाने जिंकला. पण वसईमधील पोर्तुगीजांच्या ५०० सैनिकांच्या मदतीने गुजरात सुलतानाने तो परत मिळवला. मात्र पोर्तुगीजांच्याच ताब्यात राहिलेला हा किल्ला सोडून गुजरात सुलतान पळून गेला. ५००० सैनिक पाठवून निजामशहाने एक अयशस्वी प्रयत्नही केला. अखेरीस खंडणी लादून पोर्तुगीजांनी हा किल्ला निजामशहाच्या सुपूर्द केला. १६७० ला @शिवाजीमहाराज, तर १६८० ला औरंगजेब यांच्या ताब्यात गेलेला कर्नाळा पेशव्यांनी १७४० जिंकला.

अत्यंत मोक्याच्या ठिकाणी असलेला हा किल्ला विशेष लक्ष वेधून घेतो तो त्याच्या 'अंगठ्या'मूळे

मला या किल्ल्याचे विशेष आकर्षण म्हणजे श्विनसफारी करत एका दिवसात जाऊन येता येईल अश्या अंतरावर हा किल्ला स्थित आहे. #dombivlicyclingclub च्या शिलेदारांचा एक गट आज कर्नाळा येथे जाणार होता. Vikas Nagda हा किल्ल्यावर जाणार असल्याने थोडा लवकर निघाला होता. Sumit Mokal, Durgesh Zipre आणि sagar mavani आणि मी सामंत पेट्रोल पंप येथे भेटलो. कालच्या धुक्याच्या अनुभवामुळे मी खरेतर साशंकच होतो. आजही सर्वसाधारण अनुभव तसाच होता. मात्र आमचा उत्साह धुक्यावर मात करू पाहत होता. कालपेक्षा दृश्यमानताही अधिक होती. कुठेही न थांबता थेट कर्नाळा गाठण्याचे आमचे लक्ष्य होते. शिळ फाट्यापर्यंत आम्ही चौघेही एकापाठोपाठ जात होतो.
मात्र पनवेल रस्त्याला वळल्यावर सुमित आणि सागर तर दुर्गेश आणि मी असे दोन गट करून आम्ही जाऊ लागलो. थोड्या थोड्या वेळाने आम्ही पुन्हा एकत्रही येत होतो. ठरलेल्या वेळेप्रमाणे जात असल्याने पळस्पे फाटा येथे नाश्ता आणि चहा घेऊन आम्ही पुढे निघालो. धुके फारसा त्रास देत नव्हते. जठराग्नीला आहुती मिळाल्यावर आमचा वेग अधिकच वाढला. आम्हाला लक्षात येण्याआधीच आम्ही 'क्षणभर विश्रांती' पर्यंत पोचलोही होतो. त्यापुढील डावीकडे वळणाऱ्या चढणीवर मात्र मी जागेवरच खिळून गेलो. कालप्रमाणेच धुक्याची चादर लपेटलेला रविराज चंद्राच्या मुखवट्यात अवतरला होता. खरेतर अरुणोदय होऊन ३ तास लोटले होते तरी रवीराजांचे हे आजचे पहिलेच दर्शन होते. मग श्विनला रस्त्याकडेला उभी करून श्विनबरोबर चंद्राचा मुखवटा धारण करणाऱ्या रवीराजांचा फोटो घेण्यासाठी मी सिद्ध झालो. मात्र तोपर्यंत रविराजांनी पुन्हा धुक्याची चादर ओढून घेतली. ३-४ वेळा हा लपंडाव खेळून कंटाळल्यावर मात्र मी फक्त रवीराजांचा फोटो घेऊन समाधान मानले. तेथून कर्नाळा येथे पोचलो तर पुढे पोचलेले सुमित आणि सागर आमची वाटच पाहत होते.
सकाळी लवकर निघालेला विकास तेथे चांगलाच रमला होता. त्याच्याशी गप्पा मारून आम्ही परत निघालो. सुमितला लवकर परत डोंबिवलीला पोचायचे असल्याने तो द्रुतगतीने निघाला.
मग मी, सागर आणि दुर्गेश या त्रिकुटाने पनवेल शहरातील गर्दी टाळण्यासाठी पळस्पेजवळ JNPT कडे जाणारा मार्ग पकडला. त्या मार्गाने कळंबोली सर्कल आणि तेथून कळंबोली शहर गाठले. एव्हाना जठराग्नी पुन्हा प्रदीप्त होऊ लागला होता. त्याला आहुती देण्यासाठीच आम्ही कळंबोली शहरात शिरलो होतो. तेथे मनसोक्त ताव मारून आमचे त्रिकुट पुन्हा पुढे निघाले.
आम्ही कर्नाळा येथे पोचताच धुक्याची दुलई दूर करून आळस झटकलेले रविराज एव्हाना आग ओकू लागले होते.
मग मात्र नेहमीप्रमाणेच तळोजा शिळ यामधील टोल नाक्यावर मी पाण्याचा टोल वसूल केला. बाटलीत पाणी भरून तर घेतलेच शिवाय नाकालाही ओला रुमाल बांधला. पण ३-४ किमी अंतरातच तो पार सुकून गेला. शिळ फाटा- खिडकाळी पार करताच निरापानही करून झाले. रविराज मात्र त्यांचे काम चोख बजावत होते. तरी सरळ मानपाडा रस्त्याने घरी गेलो तर आजचे शतक हुकेल, पण पत्रिपुला अगोदर वळून ९० फुटी रस्त्याने घरी गेलो तर मात्र आजही श्विनचे शतक पूर्ण होऊ शकेल याचा अंदाज मला होताच. दुर्गेशही कल्याणला जाणार असल्याने त्यालाही साथ देता येणार होती. मग सागर आणि मीसुद्धा ९० फुटी रस्त्यामार्गे ठाकुर्लीमध्ये शिरलो. ठाकुर्ली येथे सागरचा निरोप घेऊन मी घरी परतलो तर #strava आजचा स्कोर दाखवत होते ९९.९ किमी. आता एवढ्यावर थांबणे म्हणजे चेतन चौहान यांचा चाहता असल्याचे लक्षण! पण श्विन आणि मी तर सुनील गावस्कर यांचा चाहता! अनिर्णित ठरु शकणाऱ्या सामन्यात शेवटच्या २० अनिवार्य षटकात दोन्ही कर्णधारांच्या संमतीने सामना संपवता येतो. एका सामन्यात अशीच परिस्थिती आली होती तेव्हा सुनील गावस्कर हे शतकासमीप होते. प्रतिस्पर्धी कर्णधाराने सामना थांबवण्याची केलेली विनंती फेटाळून गावस्करने सामना सुरूच ठेवला आणि शतक पूर्ण झाल्यावरच सामना थांबवला. आज मीही गावस्करांचा कित्ता गिरवत श्विनची दौड सोसायटीच्या कंपाउंड मध्ये सुरु ठेवली आणि strava ने १००.० किमी दाखवताच श्विनला थांबवले!

#tjsbbank #ismartcommute #cyclingzens

SOS (#saveoursahyadri)

SOS (save our skin) संकटात सापडलेल्या जहाजावरील कप्तानाने दिलेला अखेरचा निरोप.

हाच संदेश सह्याद्रीच्या वतीने घेऊन Bibhas Amonkar यांच्या कल्पनेतून सुरु झालेल्या सायकलमोहिमेच्या सांगतेला आज एक वर्ष पूर्ण झाले.
#navapur हे गुजरातच्या सीमेजवळील महाराष्ट्रातील ठिकाण ते महाराष्ट्र अशी महाराष्ट्रातील सह्याद्रीच्या उत्तर दिशेकडील मार्ग पार करणारा सायकल पटूंचा एक संघ तर महाराष्ट्राच्या दक्षिण टोकाकडील सावंतवाडी ते महाबळेश्वर असा दक्षिण मार्ग पार करणारा एक संघ असे दोन्ही संघ आपापला पल्ला पार करून एक वर्षांपूर्वी #mahabaleshwar येथे एकत्र आले.
मला यातील उत्तर मार्गावरील संघाचा सभासद होण्याची संधी मिळाली. या आधी निसर्गाबद्दल फारसा जागरूक नसलेला मी या मोहिमेनंतर मात्र बदलून गेलो. याचे मुख्य कारण होते Anand Pendharkar आनंदचे कळकळीने बोलणे केवळ पटतच नव्हते तर भिडत होते.
Avinash Harad , Suhas Mukteshwar Joshi हे तर उत्तर मार्गावरील संघाचे खंदे पाठीराखे. भारतात फिरायला आलेला मात्र मोहिमेची माहिती मिळताच शांतपणे सुट्टीची मजा न उपभोगता #saveoursahyadri मोहिमेत सामील झालेला Adam Zalewski आमचाच नव्हे तर वाटेत भेटणाऱ्या सर्वांचाच आकर्षणाचा केंद्रबिंदू. मात्र तो इंग्रजांच्या गुलाम देशाचा रहिवासी नसून पोलंडचा रहिवासी असल्याने त्याचे इंग्रजीही तोडकेमोडकेच. Sunita Ramchandra मात्र मराठीत बोलत त्याची चांगलीच फिरकी घेत होती. सुनीता बरोबर तिची सख्खी मैत्रीण Vandana Bhavsar असल्याने आमच्या प्रवासात दोघींनी जिवंतपणा ओतप्रोत भरला होता.
Shalaka Gawde, Panchi Sky, Pushpa Patel यांचा स्वभाव शांत असला तरी जिद्द वाखाणण्यासारखी होती. #dombivlicyclingclub ची ममताही सामील झाली होतीच.
लोकसत्तातील लेखांमुळे Prashant Gautam Nanaware ला भेटण्याची आणि त्याच्या मार्गदर्शनाचा लाभ घेण्याची संधीही या मोहिमेत मिळाली. Sumit Patil, Ashish Agashe, Raju Sitaram Patil यांचे मार्गदर्शनही मोलाचेच.
Sunil K Gadgil बरोबर सायकलिंग करणे मला नेहमीच आवडते. Sunil Nanaware, Sunil Patil या चिंचवडच्या दुक्कलीची साथ तर मस्तच. Trilok Khairnar चा स्वभावही मनाला भावला.
वाटीत मनसोक्त गुलाबजाम घेऊन ते घेण्याचे समाधान मिळवून मधुमेह काबूत ठेवण्यासाठी त्यांचा ताबा देण्यासाठी आणि ते संपवण्याची जबाबदारी देण्यासाठी Akhilesh A. Potnis ह्याला मी जेवताना नेहमीच बाजूला बसवत असे.
Kaustubh Puranik हा कॉलेजकुमार तर चांगलाच तयारीचा होता. #कल्याण जवळील #रायते गावातील #अश्वमेधप्रतिष्ठान चे Ajay Karle , Tushar Pawar आणि #badlapur येथील #k2cycles चा चेतन यांचे सहकार्य मोलाचेच!
या मोहिमेसाठी सहकार्य करणारे एक्सेल इंडस्ट्री आणि मुंबई विद्यापीठ हे तर आमच्या मोहिमेचे खरे आधारस्तंभ

ती वाट दूर जाते

#margshirshchallange

जागतिक एकमेव शास्त्रीय सौर कॅलेंडर अर्थात जगातील एकमेव निधर्मी कॅलेंडरनुसार तारीख भारतीय सौर मार्गशीर्ष १८, शके १९३९

हिंदू कॅलेंडरनुसार तिथी (चांद्र कॅलेंडर) मार्गशीर्ष वद्य (कृष्ण) ७, शके १९३९

ख्रिस्ती कॅलेंडरनुसार तारीख (सौर कॅलेंडर मात्र ख्रिस्ती धर्म संस्थापकाच्या जन्मतारखेनुसार तयार केलेल्या ख्रिस्ती धर्माच्या अनुयायांसाठी बनवलेले अशास्त्रीय कॅलेंडर) डिसेंबर ९, शके २०१७

जन्मतः च सूर्याला गिळण्यासाठी उड्डाण करणाऱ्या हनुमानाच्या उपासनेचा आजचा वार म्हणजेच शनिवार! श्विनलाही आज शतकी मजल मारून आजचा दिवस साजरा करायचा होता.
पहाटेची थंडी आणि धुके यांच्या युतीमुळे श्विन सफारी थोडी उशिराने सुरु केली. #dombivlicyclingclub च्या सदस्या @nayana agharkar त्यांची रोड बाइक घेऊन आधीच निघाल्या होत्या. सकाळच्या प्रहरी शिक्षणसाम्राज्याची तथाकथित ज्ञानमंदिरे सुरु होण्याच्या वेळेस श्विनने घरातून प्रस्थान केले. शहरातील वाहतूक सुरु झाली असल्याने संथ गतीने श्विन शहराबाहेर पडली. बऱ्याच दिवसांनी मानपाडा रस्त्यामार्गे बाहेर पडत होतो. रिक्त झालेल्या शनिमंदिराच्या समोर अनेक दिवसांनी गायवासरांचा कळप येताना दिसल्याने जुने सवंगडी भेटल्याचा आनंद झाला. दिवसाची सुरुवात तर छानच झाली होती.
आज नेरळ नगरी पर्यंत जाऊन येण्याचा मानस होता. कल्याण शिळ रस्त्याला लागल्यावर श्विनला लय सापडली. श्विनने लगोलग बदलापूर पाइपलाइन महामार्ग गाठला. सुरवातीपासूनच धुक्याचे साम्राज्य पसरलेले दिसत होते. श्विनच्या पॅडल किती वेळा मारले की किती अंतर पार होते याचे गणित अनुभवाने माहित झाले होते. अंदाजे १५० मिटरपुढील काहीही दिसत नव्हते. श्विनची चाल थोडी मंदावली. कोळेगाव पार केल्यावर थोड्याच अंतरावर नयना मॅडम जाताना दिसल्या. धुक्याचा अंदाज घेत आम्ही दोघंही संथगतीने पुढे सरकत होतो. काही वेळातच धुके कमी होईल या आशेवर आमची मजल दरमजल सुरु होती. तळोजा फाटा - नेवाळी फाटा पार करत आम्ही पुढे पुढे जात होतो. अंबरनाथ औद्योगिक परिसर सुरु होताच धुके अधिकच वाढल्याची जाणीव झाल्याने आम्ही परत फिरण्याचा निर्णय घेतला.
धुक्याच्या परिणामी विमानांना टेक ऑफ अथवा लँडिंग करता न आल्याने घिरट्या माराव्या लागतही असाव्यात. मात्र आजतर धुक्यामुळे श्विनला टेकऑफ (!) साठी बदलापूर पाइपलाइन महामार्गावर घिरट्या मारण्याची वेळ आली होती.
परत फिरताना नेवाळी नाका येथे चहापानाचा कार्यक्रम उरकून आम्ही पुन्हा कोळेगावपर्यंत मागे आलो. तिथे नयना मॅडमचा निरोप घेऊन श्विन पुन्हा अंबरनाथ औद्योगिक परिसराकडे निघाली. एव्हाना ९.१५ वाजले होते. दरम्यान मिनिटभरासाठी आपले मुखकमल दाखवून सूर्यमहाराज पुन्हा धुक्याच्या दुलईत गुरफटले होते. त्यांचे मुखकमल इतके म्लान होते की ते प्रत्यक्ष सूर्यमहाराज आहेत की पौर्णिमेचा चंद्र गगनभरारी घेत आहे हे समजत नव्हते.

अंबरनाथ औद्योगिक परिसरातील हॉटेल वैभव येथे नाष्टयाच्या लाभ घेत धुके कमी होण्याची कल्पना मात्र यशस्वी झाली. माझा नाश्ता झाल्यावर धुक्याची चादर बाजूला सारून सूर्यमहाराज पुन्हा अवतरले होते. दरम्यान  इंधन भरले असल्याने श्विनलाही गती प्राप्त झाली. सूर्य पूर्ण तेजाने झळकत नसला तरी आता पूर्ण दृश्यमानता अनुभवाला येत होती. बदलापूर जवळ आल्यावर 'नेरळ २० किमी' हा फलक दिसल्यावर श्विनची नेरळ गाठण्याची इच्छा पुन्हा तीव्र झाली. मनुष्यशक्तीच्या इंधनाचा पुरवठा योग्य गतीने होत असल्याने श्विनने वेग पकडला होता. हा हा म्हणता श्विनने नेरळ गाठले. आजचे ध्येय गाठल्यामुळे तो आनंद साजरा करण्यासाठी पुन्हा एकदा पृथ्वीवरील अमृताचा लाभ घेतला. दरम्यान सूर्यमहाराज त्यांच्या सहस्त्र नेत्रांनी त्यांच्या अस्तित्वाची तीव्र जाणीव करून देऊ लागले होते.

चेहऱ्यावर पाणी मारून आणि ओला रुमाल नाकाला बांधून मी परतीचा प्रवास सुरु केला. अर्थात ही एकल दौड असल्याने वाटेत कुठेही आणि कितीही वेळ थांबण्याची मुभा होतीच. मात्र कोणतीही दौड पूर्ण करताना ठरवलेल्या वेळेच्या मर्यादेत ती पूर्ण करणेही महत्वाचे असते. श्विनला मनुष्यशक्तीच्या इंधनाचा पुरवठाही योग्य गतीने होत असल्याने श्विनची दौड सुरु राहिली. मनुष्यशक्तीचे इंधन राखीव (reserve) पातळीपर्यंत खाली येण्याची वाट न पाहता मी परत हॉटेल वैभव येथे नाश्ता आणि अमृतपानासाठी थांबलो. पोटातील कावळे/पेटके चुहे/ butterflies in stomach याना कोणतीही संधी न देता मी जठराग्नी सुरु होण्या आधीच त्यात मेदूवड्याची आहुती दिली.
तेथून निघाल्यावर मात्र श्विनची गती मंदावली. तळोजा फाटा पार केल्यावर पुन्हा सेवा रस्त्याने कोळेगाव येथे पोचेपर्यंत श्विन आणि माझी आणखी एक शतकी भागीदारी पूर्ण झाली होती. त्याच समाधानात श्विन घरी परतली
#tjsbbank #cyclingzens #ismartcommute

धुके आणि बरेच काही

पहाटे पहाटे मला जाग आली.... पण श्विनला बांधलेली कुलुपाची मिठी मात्र सैल करण्याची हिम्मत होत नव्हती.
अखेरीस घरातच हात आणि पाय थोडे मोकळे करण्यात बराच वेळ घालवल्यावर मात्र मी श्विनकडे वळलो.

बाहेर फिरायला मिळणार म्हटल्यावर श्विन तयारच होती. श्विनजवळ जाईपर्यंत मी थोडा आळसावलो होतो, मात्र तिला पाहताच माझा आळस पळून गेला. ओखी वादळामुळे अचानक वाढलेल्या थंडीवर मात करण्यासाठी श्विनसवारी हा उत्तम उपाय होता. थोडा उशीर झाला असला तरी आजची सकाळची राइड करायचीच असे ठरवून आम्ही निघालो.

पूर्वपश्चिम पादचारी पूल ओलांडून आम्ही गणेशमंदिर येथे पोचलो. श्विनवरूनच गणपतीबाप्पांना नमस्कार करून आमची स्वारी पुढे निघाली. ठाकुर्लीकडून ९० फुटी रस्त्याला जाणाऱ्या अरुंद गल्लीत वाहनांची गर्दी झाली होती. तेथील मारुतीरायाला ती गर्दी नेहमीचीच! श्विनने रस्त्याच्या डावीकडून वाट काढत ९० फुटी रस्ता गाठला खरा. पण इथून पुढे मात्र काळ, वेळ, स्थान काहीही लक्षात न येण्यासारखीच परिस्थिती होती. घरातून निघताना थंडी असेल हि कल्पना आली होतीच. मात्र ९० फुटी रस्त्याला लागताच जो अनुभव आला तो मात्र अलौकिक होता.

अरुणमहाराज येऊन तासभर नक्कीच लोटला होता, मात्र त्यांचे तेज पार फिक्के पडले होते. खरेतर त्यांच्या अस्तित्वाची पुसटशी जाणीवही होत नव्हती. श्विन तशीच पुढे निघाली. श्विनचा वेग मात्र फारसा वाढू शकत नव्हता कारण पुढे धुक्याची दाट चादर पसरली होती. श्विनला त्याची तमा नव्हतीच. वेग नसला तरी श्विन तिच्याच धुंदीत जात होती. धुक्याच्या चादरीमुळे #dombivlicyclingclub चे सदस्य किंवा इतर सायकलिस्ट फारसे दिसत नव्हते. श्विनने ९० फुटी रस्त्यावरील मोहनसृष्टीपासून नव ठाकुर्ली रस्त्याच्या शेपटपर्यंत ४.५ - ५ किमी पसरलेल्या L आकारातील परिसर दोन वेळा चक्राकांत (पादाक्रांतच्या अनुषंगाने) केल्यावर मात्र मी श्विनला आवरते घेतले. खरेतर श्विनचेच काय पण माझेही मन भरले नव्हतेच. श्विनच्या २ चकरा मारून झाल्यावर तर मी अधिकच ताजातवाना झालो होतो. धुक्याच्या चादरीने लपेटलेल्या भास्कराचार्यांचे दर्शन झाले नव्हते त्यामुळे परत फिरावेसे वाटत नव्हते.
पण मानगुटीवर बसलेल्या घड्याळबाबांनी आमची सफारी आवरती घ्यायला लावली. तेव्हा मात्र रोजच्याप्रमाणे संध्याकाळी परत यायचेच असे एकमेकांना सांगत मी आणि श्विन घरी परतलो

#tjsbbank

खजिन्याची लूट

खजिन्याची लूट

भारतीय राष्ट्रीय दिनांक (अर्थात जगातील एकमेव निधर्मी कॅलेंडर नुसार तारीख)भारतीय सौर १२ मार्गशीर्ष, शके १९३९

हिंदू तिथी मार्गशीर्ष पौर्णिमा, शके १९३९

डोंबिवली शहरच नव्हे तर ठाणे जिल्ह्याचा बराचसा भाग उल्हास नदीने जिवंत ठेवला आहे. या नदीच्या खोऱ्यात विपुल जैवविविधता तर आहेच, पण अनेक मानववंशसुद्धा सामावले आहेत. उल्हास नदीच्या या अथांग संपन्नतेची जपणूक करणे आणि ती जगासमोर आणणे हा ध्यास घेऊन #कल्याण #मुरबाड रस्त्यावरील #रायते या गावातील Avinash Harad हा तरुण जीवाचे रान करत आहे.

#dombivlicyclingclub (DCC) चे सदस्य नवीन खजिन्याच्या शोधात असतातच. रविवार हा तर त्यासाठी हक्काचा दिवस. आज मार्गशीर्ष पौर्णिमेचा (दत्तजयंती)मुहूर्त साधत DCC ने अविनाशच्या खजिन्याची लूट करायचे ठरवले. अविनाश तर त्याच्या खजिन्याची उधळण करायला केव्हाही तयार असतोच. त्याला फोन करून कळवताच त्याने आनंदाने आणि आग्रहपूर्वक होकार दिला होताच.

मग काय DCC चे शिलेदार सज्जच झाले. टिटवाळा येथील गांपतिमंदिर हे DCC सदस्यांचे आवडते ठिकाण. तेथून जवळच अविनाशचे संग्रहालय उभे राहत असल्याने दोन्हीचा लाभ एकत्रितरित्या मिळणार होता.

मार्गशीर्षातील प्रभातकाळी DCC तील जुन्या सदस्यांबरोबरच काही नवीन सदस्यही जमले होते. सूर्यनारायण अद्याप दक्षिण गोलार्धातील दक्षिण टोकाकडे जात असल्याने त्यांची किरणे अद्याप उपस्थिती दर्शवत नव्हती. मात्र उगवती अगोदरच गणपती मंदिराजवळ ठरलेल्या वेळेत DCC सदस्य उत्साहाने दाखल झाले. देवने जमलेल्या सदस्यांचे फोटो काढल्यावर सर्वजणांनीं आपापल्या सायकली दामटवायला सुरुवात केली. वाटेत इतर काही सदस्य दाखल होतच होते.

Pushkar Joshi, Sumit Mokal Vaishal Dharamsey , या DCC तील मुरब्बी सायकलपटुंबरोबरच Shrikrishna Gawas , abhi kamathe Swapnil Satam, Yogesh Dhage, Alpesh Pasad  ,Shubham Nagle हे उत्साही सायकलपटूही हजर होते. दुर्गाडी किल्ल्याजवळ Durgesh Zipre आणि Nayana Agharkar सामील झाले तर पुढे Gajanan Keshav Vaidya (विलास) सामील झाल्याने आमच्या ताफ्याला आणखी ऊर्जा मिळाली.

दुर्गाडी किल्ला, शहाड पूल, शहाड विठ्ठल मंदिर पार केल्यावर निसर्ग आमच्याशी बोलू लागला. त्याने काय आणि किती खजिना उघड करावा ह्याला मर्यादाच नव्हती. लहानपणी चित्र काढायचे म्हटले की दोन तीन त्रिकोण आणि मागे अर्धगोल काढून डोंगरामागून उगवणारा सूर्य हे चित्र बरेचजण काढतात. निसर्गाने ह्या डोंगरामागून उगवणाऱ्या सूर्याचे खरे अप्रतिम रूप आज आम्हाला मोकळया हवेत उघड केले. काल रात्री चतुर्दशीच्या चंद्राचे विलोभनीय रूप तर आज पहाटे डोंगरामागून उगवणाऱ्या सूर्याचे रूप!

पांचवा मैल पार करून उल्हास नदीच्या पुलावर जाताच सर्वजण एकामागोमाग जागेवरच खिळले. नदीपात्रात पडलेले सूर्यबिंबाचे दर्शन सर्वाना मोह पाडत होते. अखेरीस मनाला मुरड घालत आम्ही टिटवाळा येथील गांपतिमंदिरापाशी पोचलो. अविनाश आम्हाला घ्यायला तिथे आला होताच. आम्ही मंदिराहून अविनाशबरोबर संग्रहालायकडे जाणार त्याआधीच ममता आणि Vikas Nagda हेही हजर झाले.

संग्रहालयाबाहेर छोटीशी ओळखपरेड करून आम्ही आत शिरलो. अविनाशच्या संग्राहक वृत्तीबरोबरच त्याची ओघवती वाणी सर्वांना मंत्रमुग्ध करत होती. कोणताही आडपडदा न ठेवता तो संग्रहालयातील विविध वस्तूंबरोबर उल्हास नदीच्या खोऱ्यातील प्राचीन संस्कृती, विविधता यांबरोबर ऐतिहासिक शस्त्रास्त्रे, सागरी खजिना यांच्या माहितीचा खजिना आमच्यासमोर उघड करत होता. सर्वजण त्याच्या ज्ञानामुळे तृप्त होत होते. खरेतर कोणालाही पुन्हा बाहेर पडावेसे वाटत नव्हते, पण आम्ही पुन्हा पुन्हा परत येऊ याची अविनाशला ग्वाही देतच सर्वजण बाहेर पडले.

अविनाशच्या वाणीपुढे लपलेली भुकेची जाणीव परतीच्या प्रवासाला प्रारंभ करताच जागृत झाली. मग मात्र प्रत्येकजण आपली जिव्हा आणि जठराग्नी तृप्त करूनच परतीचा मार्गाला लागला.

#tjsbbank #saveoursahyadri

2πr(Dombivli Thakurli) & 9* 2πr (society compound) आणि बरच काही

2πr (Dombivli thakurli) + 2(manpada addl ambarnath) + 1(90 feet+ new thakurli road) + 9* 2πr (society compound)

जागतिक शास्त्रीय अर्थात भारतीय राष्ट्रीय दिनांक सौर मार्गशीर्ष, शके १९३९

प्रभातफेरी न झाल्याने दिवसभर एका जागी थांबून श्विन कंटाळली होती. त्यामुळे मी दुपारी ४.३० ला श्विनजवळ जाताच श्विन खुलली. गेले दोन आठवडे C2w (cycle2work) बंद केल्यावर ९० फीट रस्त्यावर फिरायला श्विनला आवडू लागले होते.
त्यामुळे आजही श्विनचा मनसुबा तोच होता. तिथे L या इंग्रजी आद्याक्षराच्या आकारात खड्डेरहित आणि रुंद रस्त्यावर फिरायला श्विन चांगलीच सोकावली होती.
मात्र मला मात्र बदलापूर पाइपलाइन रस्त्यावर जावेसे वाटत होते. अखेरीस घरी परत येताना ९० फुटी रस्त्यावर जाऊ असे सांगत मी श्विनची समजूत घातली तेव्हा कुठे श्विन बदलापूर पाइपलाइन रस्त्यावर जायला तयार झाली.
दीनदयाळ रस्ता, डोंबिवली विद्युतरथ स्थानक पूर्व पश्चिम पूल पार करत टंडन रस्त्याला लागलो आणि अडथळ्यांची शर्यत सुरु झाली. अनिर्बंधपणे रस्ता अडवणाऱ्याना अश्वशक्तीधारी वाहनांच्या रांगेतून श्विनने मार्ग काढला आणि भोपर-मानपाडा रस्ता मार्गे श्विन कल्याण शिळ महामार्गाला लागली. दुपार टळत आली असली तरी सायंकाळ झाली नव्हती. त्यामुळे कार्यालयातून परतणाऱ्या वाहनांची गर्दी अद्याप सुरु झाली नव्हती. त्यामुळे श्विनला मोकळा रस्ता मिळाला होता. भरधाव वेगात श्विनने काटई नाका गाठत बदलापूर पाइपलाइन रस्त्याकडे वळण घेतले. कोळेगावच्या चौकातही अनिर्बंधपणे वाहने उभी राहिली होती. तेथून पुढे गेल्यावर काही अंतरावर परतीचा मार्ग बंद केल्याने दुभाजकाच्या एकाच बाजूला दुहेरी वाहतूक सुरु ठेवली होती. हे काम तसेही बऱ्याच दिवसांपासून सुरु असल्याची जाणीव श्विनला होतीच. मात्र हा अडथळा थोड्याच अंतरापर्यंत होता.
तळोजा फाटा मागे टाकताच पुन्हा श्विनने पुन्हा वेग पकडला. नेवाळी फाट्याहुन परत येउन ९० फुटी रस्त्यावर फेऱ्या मारत बसण्यापेक्षा अंबरनाथ औद्योगिक परिसरापर्यंत जाऊन यायचे मी ठरवले. श्विनला वेग मिळाल्याने तिचीही काही हरकत नव्हतीच. मोकळ्या रस्त्याचा फायदा घेत आम्ही विनासायास अंबरनाथ औद्योगिक परिसराकडे पोचलो. सूर्यमहाराजही चम्बूगबळे आवरते घेत होते. त्यामुळे परतीचा प्रवासही जलदीने करावा लागणार होता.
श्विनला लय सापडली होतीच. नेवाळी फाटा, तळोजा फाटा मागे टाकत श्विन पुन्हा शिळ कल्याण रस्त्याला लागली. ९० फुटी रस्त्यावर जायचे आश्वासन श्विनला दिल्याने मानपाडा रस्त्यामार्गे परत फिरता येणार नव्हते. श्विन झपाट्याने अंतर कापत होती. दरम्यान सूर्यमहाराज अंतर्धान पावले परंतु महापालिकेने महामार्गावर बसवलेले पथदिवे सुरु झाले नव्हते. मात्र ओळखीचा आणि खड्डेरहित रस्ता असल्याने श्विन निर्धास्त होती. टाटा पॉवर, मेट्रो मॉल मागे टाकत असताना महामार्गावर रस्त्याची अर्धी बाजू अडवत उभ्या असलेल्या बेबंद वाहनांनी कोंडी केली होती. श्विन मात्र सफाईने मार्ग काढत होती.

अखेरीस पत्री पूला आधी डावे वळण घेत श्विन ९० फुटी रस्त्याला लागली. तेथे L या इंग्रजी आद्याक्षराच्या आकारात नेहमीप्रमाणे फेरी मारून श्विन पुन्हा मोहन सृष्टी संकुलापर्यंत मागे आली. अंबरनाथ औद्योगिक परिसरापर्यंत जाऊन आल्याने आता ९० फुटी रस्त्यावर रोजप्रमाणे फेऱ्या मारण्याची गरज नव्हती. त्यामुळे तेथून थेट घराकडे वळण्याचे ठरवले. घरी पोचेपर्यंत मानपाडा ते अंबरनाथ औद्योगिक परिसर आणि परत या व्यतिरिक्त डोंबिवली ठाकुर्ली परिसराला एक फेरी पूर्ण झाली होती. हे लक्षात येताच शाळेत शिकलेले 2πr म्हणजे वर्तुळाचा परीघ हे सूत्र आठवले. म्हणजे आज मानपाडा ते अंबरनाथ औद्योगिक परिसर व परत या अंतराबरोबर २πr(डोंबिवली ठाकुर्ली) एवढे अंतर पार केले होते. सोसायटीच्या आवारात शिरल्यावर #strava पहिले तर अंतर होते ४९.३ किमी. मग अर्धशतकाची ओढ श्विनला स्वस्थपणे थांबू देईना. त्यामुळे ९* २πr(सोसायटी बिल्डिंग) हे अंतर पूर्ण करत stava ने ५० किमी अंतर दाखवल्यावरच आमची विनाथांबा आणि विनाथेंब (पाण्याचा थेंबही न घेता) सायकलसफर पूर्ण झाली
#dombivlicyclingclub #tjsbbank