पोस्ट्स
जवळपास ८-९ महिने खंड पडल्यानंतर पुन्हा सायकलवयला सुरुवात करून २ आठवडे झाले होते. आठवडा अखेरीस शनिवार आणि रविवार अशी साप्ताहिक आली होती. त्यामुळे फुजी (म्हणजेच श्विन) च्या मनात आता शतकी दौड करण्याचा विचार डोकावू लागला. रविवारी लसीकरणाचे राष्ट्रीय कर्तव्य पार पाडायचे होते. त्यामुळे शनिवार सत्कारणी लावायचे ठरवले. अस्मादिकांनी पेडल रिपब्लिक (PR) च्या ' काय अप्पा ' ह्या समाज गटावर शतकी दौड करण्याचा विचार आणि त्यासाठीचे तीन पर्याय सुचवले. तीनही पर्याय हाताशी ठेवत ' जिथे चाक वळेल तिथे ' हे गंतव्य स्थान फुजिने जाहीर केले. 'पेडल ' च्या काही सदस्यांनी पडले गाव येथे छोटा दौरा करण्याचे ठरवले आणि फुजीचा प्रश्न आपोआपच सुटला. तीनही पर्यायातील एक पर्याय पडलेच्या मार्गाने जाणार होता. त्यामुळे फुजीने तो पर्याय स्वीकारला. ह्या शतकी दौडिसाठी आणखी एक युवा सदस्य सामील होणार होता. तो होता स्टीव्हन! त्यामुळे आज एकल दौड नसून दुहेरी दौड होती.
पहाटे साडेसहाला PR नाका येथे सगळे सदस्य जमा झाले. स्टीव्हन तर थोडा लवकर उठून ४-५ किमी ची दौड करूनच तिथे आला होता. सगळ्यांनी दिशा पकडली. वाटेत मेघेशही सामील झाला.
काटई नाका येथे फुजी आणि स्टीव्हन ने मार्ग बदलत बदलापूर पाइपलाइन रस्ता पकडला. दोघांनी छान लय पकडली होती. नेवाळी फाटा लगेचच मागे पडला. अतिरिक्त अंबरनाथ औद्योगिक परिसरातील वैभव हॉटेलसमोर घसा ओला करून फुजी आणि स्टीव्हन पुढे निघाले.
मागील वर्षी बदलापूर पुढे पोद्दार गृहसंकुलासमोर असलेल्या एका नाश्तागृहात फुजी नाश्ता करत असे. आज मात्र तिथे नाश्ता केंद्राचा मागमूस नव्हता. त्यामुळे फुजिने तसेच पुढे नेरळ पर्यंत जायचे ठरवले. वाटेत एकदा स्टीव्हनलाही विचारले. त्याचीही काही हरकत नव्हती. स्टीव्हन संयत मात्र ठामपणे आणि सातत्याने दौड करत होता. नेरळ येथील पोलिस चौकी हे फुजी (श्विन ) चे पाण्याची बेगमी करण्याचे नेहमीचे ठिकाण येथील पोलिसही फुजी ( श्विन ) ची आपुलकीने चौकशी करत. आज मात्र बाटलीतील पाणी बऱ्यापैकी शिल्लक होते. त्यामुळे फुजिने थांबा न घेता पुढे जायचे ठरवले.
थोड्याच अंतरावर एक छोटेसे नाश्ता केंद्र दिसले. फुजीला दावणीला बांधत अस्मादिक स्टीव्हन बरोबर आत शिरले. सगळा आटोपशीर कारभार होता. नाश्ता केंद्रात जेमतेम चार मेज आणि सात आठ खुर्च्या होत्या. नाश्ता केंद्राच्या प्रवेश द्वाराच्या डाव्या बाजूला छोट्या कोपऱ्यात एक युवक पाककला सादर करत होता आणि ग्राहकांना पदार्थ देण्याचे काम एक महिला करत होती. एक जोडपे वगळता इतर कोणी ग्राहकही नव्हते.
एका अस्मादिक आणि स्टीव्हनने पोह्यांची ऑर्डर दिली. एवढ्यात शेजारील मेजावर बटाटे पराठे आले. हा खरतर अस्मादिकांचा रोजचा आवडता नाश्ता. मात्र अजून ५०+ किमी सायकलावयचे होते. त्यामुळे मनसोक्त पराठे खाता आले नसते. इथे बहुधा तयार केलेले पदार्थ पुन्हा गरम करून देण्याची पद्धत नव्हती. ऑर्डर दिल्यानंतर पोहे बनवण्यास सुरुवात झाली होती. वेळ लागला खरा पण पोह्यांची चव छान होतीच शिवाय पोहेही भरपूर होते. क्षुधाशांती झाल्यावर फुजी आणि स्टीव्हन पुढे निघाले. उजवीकडे माथेरानकडे रस्ता जाणारा हुतात्मा चौक आला तेव्हा strava साधारणपणे ४८ किमी अंतर पार केल्याचे सांगत होता. तेव्हा फुजिने आणखी पुढे जाण्याचे ठरवले. सीमा रिसॉर्ट येथे पोचलो तेव्हा ५० किमी अंतर पार झाल्याचे पाहून दोघांनी परतीचा मार्ग धरला.
हुतात्मा चौक येथे selfie चा मोह आवरला नाही.
तेथून पुन्हा परतीची दिशा पकडली. नेरळ पासून पुन्हा बदलापूर पर्यंत परतीचा मार्ग नेहमीच थोडा कंटाळवाणा वाटतो. एव्हाना हा अंदाज आला होता की बदलापूर येईपर्यंत भास्कराचार्य चांगलेच कोपणार होते.
दोघांनी संथ गतीने मार्गक्रमण सुरू केले. बदलापूर येथे पोहोचेपर्यंत जवळपास मध्यान्ह झाली होती. फुजिने वाटेत अभिषेकच्या AMK Cycle ला भेट देण्याचे ठरवले. बऱ्याच दिवसात अभिषेकची गाठ पडली नव्हती. त्यामुळे त्याला भेटायचे होते. AMK मध्ये अभिषेक नव्हता मात्र फुजीचे सुदैव जोरावर होते. सायकल महर्षी रमाकांत महाडिक तिथे आलेले होते. त्यांना पाहताच फुजीला आनंद झाला. फुजिने त्यांच्याशी स्टीव्हनची ओळख करून दिली. फुजी आणि महाडिक काका ह्यांच्या गप्पा रंगल्या असतानाच अभिषेकही आला. दरम्यान AMK मध्ये फुजी आणि स्टीव्हनने पाण्याची बेगमी करून घेतली. भास्कराचार्यांचा पारा मात्र चांगलाच चढला होता. अभिषेक आणि महाडिक काकांनी फुजीला सावध केले. फुजिनेही त्यांना सांगितले की आता आम्ही ५-१० किमी वर थांबे घेत जाणार आहोत.
नेहमप्रमाणेच नेवाळी फाटा येथे वाहनांची गर्दी झाली होती. थोडे पुढे जाऊन फुजिने पाण्याने चेहरा धुतला. थोडे पाणी पाठीच्या कण्यावर सोडले आणि फलाहार सुरू केला. एका सफरचंदाचा फडशा पाडे पर्यंत स्टीव्हनही पोचला. त्यानेही बनानाचा फन्ना उडवला. STRAVA ने मात्र फुजिची फजिती केली होती. फुजीच्या अंतरातील ५ किमी अंतर STRAVA ने जमेस धरले नव्हते. त्यामुळे फुजिला शतकी दौड पूर्ण करण्यासाठी अतिरिक्त ५ किमी दौड करावी लागणार होती. ते अंतर पार करण्यासाठी फुजिने पत्री पुलापर्यंत जाऊन ९० फुटी रस्ता गाठण्याचे ठरवले. कोळेगाव येथे पुन्हा वाहनांची गर्दी झाली होती. त्यामुळे फुजी आणि स्टीव्हनने काटई नाका न गाठता तेथेच उजवीकडे वळण्याचे ठरवले. हा खुष्कीचा मार्ग चांगलाच खराब अवस्थेत होता. कसेबसे शिळ कल्याण रस्त्याला लागल्यावर मात्र खरी परीक्षा सुरू झाली. प्रत्येक वाहन इंच इंच लढवू ह्या आविर्भावात जात होते. ही लढाई थेट सुयोग हॉटेलपर्यंत सुरू होती. दरम्यान फुजिने पत्री पुला ऐवजी सुयोग हॉटेल पाशीच डोंबिवली मध्ये शिरण्याचे ठरवले. घसा कोरडा पडत होता. त्यामुळे सारखे जलपान सुरू होतेच. फुजीने शांताराम कडे लिंबू सरबत घेऊन पुढे जाण्याचे ठरवले. स्टीव्हन मात्र तिथे न थांबता पुढे जाणार होता.
शांतारामकडे सरबत पिणे म्हणजे अस्मादिकांच्या महाविद्यालयीन जीवनातील चैन असायची. आता शांताराम ऐवजी त्याचा मुलगा ती सरबताची गाडी चालवत होता. गेल्या वर्षीच्या हिवाळ्यात जवळपास दर रविवारी हे सरबत फुजीला दौड संपताना ताजेतवाने करत असे. तिथेही आज चांगलीच गर्दी होती. फुजिने पुन्हा एकदा strava पाहिले. Strava ने पुन्हा काहीतरी गडबड करत आणखी २-३ किमी कमी दाखवले. भास्कराचार्य डोक्यावर थयथयाट करत असताना strava ची ही करामत पाहून आता मात्र फुजी मानसिकरित्या दमली होती. मात्र strava ने कमी केलेले हे एकंदरीत ८-१० किमी अंतर पार केले तरच strava शतकी दौडीची नोंद घेणार होती. त्यामुळे मनाविरुद्ध का होईना फुजिने आणखी अतिरिक्त अंतर कापले आणि स्वगृही पोचेपर्यंत शतकी दौडीची नोंद केली. भास्कराचार्य आणि strava ह्या दोघांच्या कट कारस्थानाला फुजी पुरून उरली होती. घरी आल्यावर फुजिने सहजच गुगल बाबांना Steven ह्या नावाचा अर्थ विचारला. तर गुगल बाबा उत्तरले Crown, Wreath. फुजीला आजच्या शतकी दौडीसाठी चक्क स्टीवन ...Crown मिळाला होता.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा