कर्णावतीमध्ये प्रवेश: पुणे जम्मू सायकलसफर - भाग २ - लेख १

भारतीय निधर्मी राष्ट्रीय दिनांक ५ पौष १९४१
युरोपियन ख्रिस्ती दिनांक २६ डिसेंबर २०१९
(Deca - 10, But December is 12 th month... Is it rational, is it scientific, is it logical? )


कर्णावती शहर साबरमती नदीच्या काठी वसलेले आहे. अवघ्या २१ व्या वर्षी राज्यावर बसलेला गुजरातचा सुलतान अहमदशाह ह्याचे भडोच येथे चुलतभाऊ फिरोजखानबरोबर राज्य मिळवण्यासाठी युद्ध झाले. त्या युद्धात विजय मिळवून पट्टण येथे परतताना वाटेत त्याने एक शहर वसवले. तेच हे कर्णावती शहर! सुलतान अहमदशाह ह्याच्या नावावरून ह्या शहराला अहमदाबाद ह्या नावाने ओळखले जाते. पट्टण येथून तख्त हलवून अहमदशहाने अहमदाबादला गुजरातच्या राजधानीचा दर्जा दिला. अहमदाबादजवळ वसलेले जुळे शहर गांधीनगर ही गुजरातची सध्याची राजधानी आहे.
युनेस्कोने कर्णावती म्हणजेच अहमदाबाद ह्या शहराला जागतिक वारसा शहर असा दर्जा दिला आहे. असा दर्जा मिळवणारे हे भारतातील पहिलेच शहर!

असा जागतिक वारसा मिळवणाऱ्या शहरातील ५ सायकलपटू पुणे जम्मू सायकलसफरीमध्ये सामील होणार होते. त्यांना भेटण्यासाठी पुणे डोंबिवली येथील सातही स्वार उत्सुक होतेच. पराठा समारंभानंतर सातही स्वार कर्णावती शहराच्या दिशेने वेगात निघाले. अहमदाबादकरही सातही स्वारांचे स्वागत करण्यास आतुर होते. शहराच्या वेशीवरच सातही महाराष्ट्रीयन सायकलपटूंचे जोरदार स्वागत करण्यात आले. सगळ्यांना मिठाई देण्यात आली. अहमदाबाद येथे सामील होणारे ५ सायकलपटू मात्र इथे दिसत नव्हते. मात्र येथे स्वागत करणारी मित्रमंडळी आता पुढील रस्ता दाखवणार होते.

स्वागत समारंभ आटपत अहमदबादकरांच्या नेतृत्वाखाली पुढील प्रवास सुरू झाला. सुरुवात केल्यावर थोड्याच वेळात सगळ्यांनाच नाक मुठीत धरून प्रवास करण्याची वेळ आली. आजूबाजूला असलेल्या प्रचंड दुर्गंधी, कचरा ह्यांनी शहराच्या वेशीवर दर्शन दिले होते. बहुधा ती शहराची क्षेपणभूमी असावी. तेथून मार्ग काढताना एकमेकांशी बोलणे तर दूरच श्वास घेणेही त्रासदायक होत होते. श्विन/ फुजी नेहमीच नाकतोंडाभोवती कापड गुंडाळत असे. मात्र तेही आज पुरेसे वाटत नव्हते.

मात्र ह्या जाचातून काही वेळातच सुटका झाली. आता मोकळा आणि सुंदर रस्ता सुरू झाला होता. थोड्या वेळातच आम्ही साबरमती नदीमार्गापाशी पोचलो. साबरमती नादिमार्गावरून जात असतानाच आनंद अवर्णनीय होता. मोकळा, स्वच्छ रस्ता आम्हाला उत्साहीत करत होता. साबरमती नदीकाठावरील ऊर भरून घेतलेला वारा प्रोत्साहित करत होता. अहमदबादच्या वेशीवर स्वागत करणारे साथीदार तसेच वाटेत सामील झालेले इतर साथीदार ह्यांच्या बरोबर आम्ही सात स्वार त्या नदीकाठावरून पक्षांच्या थव्याप्रमाणे विहरत होतो.

नदीकाठावरील फेरी संपवत आम्ही साबरमती आश्रमात पोचलो. आश्रमाचा द्वाराशीच आम्हा सात जणांचे पुन्हा एकदा जोरदार स्वागत झाले. श्विन(फुजी)चे डोळे मात्र भिरभिरत होते आपल्या सफरीमध्ये अहमदाबाद येथे सामील होणाऱ्या अन्य ५ सायकलस्वारांना पाहण्यासाठी. आम्हा सातही जणांना एका इमारती शेजारील मोकळ्या प्रांगणात रांगेत उभे राहायला सांगितले गेले. आणि.... आमच्या पुणे जम्मू सायकलसफरीत सामील होऊ इच्छिणारे अहमदाबादकर आमच्या शेजारी रांगेत उभे राहिले.

आम्हा सगळ्यांना शुभेच्छा देण्यासाठीही लोक मोठ्या संख्येने उपस्थित होते. साबरमती आश्रम पाहायला मिळणे हीच खरी तर एक पर्वणी होती. वेळ थोडा असला तरी आश्रमात एक छोटा फेरफटका मारायला आम्ही सगळेच उत्सुक होतो.