भेट: पुणे जम्मू सायकल सफर - भाग १ लेख ४

पुण्यनगरीतील स्वार पुणे जम्मू सायकलफेरीची मुहूर्तमेढ रोवत असताना डोंबिवली नगरीमध्येही त्या स्वारांच्या आगमनासाठी उत्सुकता होती. त्या स्वारांचे डोंबिवली येथे आगमन होईपर्यंत वाट पाहण्यासाठी डोंबिवलीकर सायकलपटू तयार नव्हते. पुणेकरांना लवकरात लवकर वाटेतच गाठण्याचे मनसुबे रचत श्विनने डोळे किलकिले केले. शेजारील फुजीची अवस्था काही वेगळी नव्हती. पुणेकरांना वाटेत गाठायचे तर आज cycle2work ची संधीही साधता येणार होती. श्विन आणि फुजीला याची कुणकुण लागली होतीच. मात्र त्यासाठी कोणाची निवड होणार हे अजून निश्चित झाले नव्हते. श्विन आणि फुजी दोघांनाही आपलीच निवड होणार याची खात्री होती. श्विन ही अस्मादिकांची लाडकी असली तरी सध्या अस्मादिक जास्त वेळ फुजीलाच घेऊन जात असल्याने फुजी निर्धास्त होती. दोघेही अस्मादिकांची वाट पाहत होते.

अस्मादिकांनाही लवकरच जाग आली होती. खरतर cycle2work करायचे असल्याने प्रभातफेरी करायची नव्हती. त्यामुळे अंमळ उशिरा उठून चालणार होते. मात्र उत्सुकतेमुळे का होईना निद्रादेवीच्या मोहपाशातून सुटका करून घेत अस्मादिकांनी अमृतपान केले. खरंतर पुणे जम्मू सायकलसफरीमध्ये सामील होणारे डोंबिवली येथील चारही सायकलपटू अधीर झाले होते. पुणे येथील स्वारांना वाटेतच सामोरे जाऊन त्यांचे स्वागत करण्याचा मनसुबा अस्मादिकांनी जाहीर करताच अय्यरकाकांची श्विनसुद्धा सावध झाली.

अय्यरकाका हे निवृत्त असले तरी बाकी तीनही डोंबिवलीकरांना आज कार्यालयात जायचे होते. स्कॉट तर आदित्य हजर होण्याआधीच कार्यालयासाठी घरातून बाहेर पडली होती. स्कॉट दुपारी घरी परतणार होती. अस्मादिकांची घरी परतण्याची वेळ सूर्यास्तानंतर असली तरी अस्मादिकांनी आज कार्यालयातून लवकर परतण्याची परवानगी घेऊन ठेवली होती. दुपारी दोन - अडीच वाजेपर्यंत पुणेकर कोठपर्यंत मजला मारतायत ते जाणून त्याप्रमाणे शीळ फाटा ते पनवेल दरम्यान त्यांना सामोरे जाऊन त्यांचे स्वागत करण्याचे अस्मादिकांनी ठरवले होते. सज्जाचे प्रवेशद्वार उघडून अस्मादिकांनी श्विनकडे मोर्चा वळवला. Cycle2work साठी वर्णी लागल्याची खात्री होताच श्विन खुष झाली. तिला बऱ्याच महिन्यांनी ठाणे येथे जाता येणार होते. कल्याण येथील पत्री पूल तोडल्यानंतर संध्याकाळी cycle2home करत असताना २.५ तास लागायला लागल्यावरही सुरुवातीला श्विनने नेटाने cycle2work सुरू ठेवले होते. मात्र पुढील ८-१० महिन्यात पत्रिपुलाच्या दुरुस्तीला सुरुवातही झाली नाही आणि दिवसेंदिवस घरी परतताना लागणारा वेळ वाढू लागला. त्यामुळे गेले ७ महिने श्विनने cycle2work करणे बंद केले होते. आज पुणेकरांच्या स्वागताला ऑफिसमधून लवकर निघायचे असल्याने श्विनने संधी साधली. पुढील बाजूस नवी विजेरी, गोप्रो कॅमेरा, नवीन कर्णा लावलेली श्विन देखणी दिसत होती. कर्ण्याची शेपूट श्विनच्या हाताळ्याला अडकवली होती. सायकलच्या कर्ण्याचा आवाज ऐकून कुत्रं सुद्धा दूर होत नाहीत. मात्र श्विनने परिधान केलेला हा कर्णा विशिष्ट आवाज काढत असे ज्यामुळे पुढील बाजूस अडथळा करणारे नक्कीच बाजूला होणार होते.

श्विन मोठ्या दिमाखात गृहसंकुलातून बाहेर पडली. तोपर्यंत अर्थातच आदित्य पूर्वेकडील क्षितिजावर अवतरला होता. श्विनने शांतपणे कल्याणची दिशा पकडली. दुर्गाडी पूल ओलांडताच श्विनने गियर बदलत गती वाढवली. कोनगाव, गोवे मागे टाकत श्विन थोड्याच अवधीत रांजणोली येथे पोचली. नाशिक ठाणे महामार्ग सुरू झाल्यावर तर श्विन वारा पिऊ लागली. बऱ्याच दिवसांची मरगळ झटकत श्विनने भरारी घेतली. हा हा म्हणता श्विनने पिंपळास पुढील दिवा वसई रेलमार्गावरील चढ पार केला. तो चढ संपल्यावर पुढे डाव्या हातास एक छोटे तळे पावसाळ्यानंतर दृष्टीस पडत असे. तेथील फुलपाखरे, फुले, वृक्ष यांच्याशी हितगुज करून श्विन पुढे निघाली. मानकोली कडे जाणाऱ्या उतारावर श्विनने चांगलाच वेग घेतला होता. अर्थात वेग मिळाला तरी श्विन बेधुंद झाली नव्हती. उतार संपताना मानकोली येथील उड्डाणपूल सोडून देत सावधपणेच श्विनने रस्त्याची डावी बाजू धरली. तेथून पुन्हा संथगतीने मानकोली नाका ओलांडला. त्यानंतर मात्र लय साधत श्विनने TJSB बँकेचे कार्यालय गाठले.

कार्यालयात पोचल्यावरही life 360 द्वारे श्विनची नजर पुणेकरांच्या मार्गक्रमणावर होतीच. श्विन कार्यालयात स्थिरस्थावर होईपर्यंत पुणेकर खोपोली येथे पोचलेही होते. श्विनची चलबिचल सुरू झाली. पुढील दोनेक तासात पुणेकर पनवेल येथे पोचू शकत होते. श्विनचे सायकलजगतातील आदर्श अप्पा उर्फ धनंजय मदन यांना श्विनने पुणेकरांबद्दल कळवले तसेच पुणेकरांनाही पनवेल येथे अप्पांची भेट घ्या असे कळवले. पुणेकर पनवेल येथे अप्पांना भेटतील तसेच पनवेल येथेच जठराग्नीही शांत करतील असा कयास श्विनने बांधला. पुणेकरांनी पनवेल येथे भोजन व थोडी विश्रांती घेतली की ते दोन- अडीच ला पनवेल सोडतील आणि मग शीळ फाटा येथे साधारण ३.३० वाजता त्यांची गाठ पडेल असा अंदाज श्विनने केला होता. मात्र दुपारी दोन वाजताच पुणेकर शीळ फाटा येथे पोचल्याचे समजले. त्यांनी अप्पांची भेट न घेताच पनवेल सोडले होते. पनवेल येथे भोजन न करता पुणेकर थेट शीळ फाटा येथे पोचले होते. अर्थात आता अस्मादिकांची श्विन शीळ फाटा येथे त्यांना गाठू शकणार नव्हतीच पण अय्यरकाकांची श्विनही शीळ फाटा येथे पोचू शकणार नव्हती. स्कॉट, नयना आघारकर हेसुद्धा अद्याप स्वगृही पोचले नव्हते. त्यामुळे पुणेकरांचे वेशीपाशीच स्वागत करणे आता शक्य नव्हते. पुणेकरांनी भोजनाची व्यवस्था कोठे होईल असे विचारताच श्विनने तात्काळ शीळ (कल्याण) फाटा येथून १६०० मीटर अंतरावरील 'कोकणरत्न' चे नाव सुचवले. तिथे पुणेकरांना चांगले जेवण मिळेल ह्याची श्विनला खात्री होतीच, शिवाय मिळालेल्या वेळात पुणेकरांच्या स्वागतासाठी काय करता येईल याचा विचारही करता येणार होता.

ठरल्याप्रमाणे श्विनने ३ वाजता कार्यालय सोडले. कार्यालय सोडत असताना अचानक सर्व सहकारी श्विनला शुभेच्छा आणि मानवंदना देण्यासाठी रांगेत उभे राहिले.

श्विनला हा आनंदाचा धक्काच होता. कार्यालयाच्या आवारातच TJSB मधील दुर्गप्रेमी सुनील शिंदे आणि शंतनू खेडेकर हेही भेटले. सह्याद्रीच्या डोंगररांगांवर त्यांचे प्रेम तमाम TJSB मध्ये प्रसिद्ध होतेच. ह्या दोन्ही दुर्गप्रेमींनीही श्विनला शुभेच्छा दिल्या. इतक्यातच समोरून वरिष्ठ अधिकारी श्री गोपाळ गांगल व श्री अजित रानडे हेही येत होते. श्विनने त्वरित त्यांची भेट घेतली. त्यांच्या शुभेच्छा घेत श्विनने कार्यालयापासून कूच केले.

दरम्यान नयना आघारकरांनी पुणेकरांची सोय त्यांच्या घरी करून ठेवली होती. त्यामुळे आता पुणेकरांची भेट आघारकरांच्या घरीच होणार होती. श्विनने कार्यालय सोडत कळवा खाडीपूलाची दिशा धरली. वाटेत फारशी गर्दी नव्हती. कळवा शहर, पारसिकमार्गे श्विनने मुंब्रा शहराकडे मोर्चा वळवला. दुपारी मुंब्रा शहरात वाहनांची गर्दी नसेल असा विचार करत श्विनने मुंब्रा बाह्यवळण रस्ता टाळला आणि मुंब्रा शहारातूनच धाव घेतली. श्विनचा विचार खरा ठरला मात्र पुन्हा दोन्ही रस्ते मिळतात तेथून पुढे मात्र चांगलीच कोंडी झाली होती. शीळ फाट्याकडे जातानाचा अर्धा रस्ता खोदलेल्या अवस्थेतच होता. गोगलगायीपेक्षा कमी गतीने वाहने पुढे सरकत होती. अखेरीस श्विनने पायउतार होत खोदलेल्या रस्त्यांचा सहारा घेत शीळ फाटा गाठला. तेथून मात्र पुन्हा वेग घेत श्विनने थेट नयना आघारकरांचे घर गाठले.

त्यांच्या गृहसंकुलात खालीच गौतम हा वाहनचालक दिसला. त्याची भेट घेऊन श्विनने नयना आघारकरांचे घर गाठले आणि ज्यांच्या भेटीची दिवस उगवण्याच्या आधीपासून उत्सुकता लागली होती त्या तीनही पुणेकरांची भेट झाली.