जैत रे जैत

#margshirshchallange
राष्ट्रीय दिनांक (सौर कॅलेंडर)भारतीय सौर मार्गशीर्ष १९, शके १९३९
हिंदू तिथी (चांद्र कॅलेंडर) वद्य ८, शके १९३९
ख्रिस्ती दिनांक (सौर कॅलेंडर) डिसेम्बर १०, शके २०१७

किल्ले #कर्नाळा म्हटलं की प्रथम डोळ्यासमोर येतात 'जैत रे जैत' या मराठी चित्रपटातील डॉ मोहन आगाशे आणि स्मिता पाटील.
गो नि दांडेकरांच्या समर्थ लेखणीतून साकार झालेल्या नाग्या (डॉ मोहन आगाशे) आणि चिंधी (स्मिता पाटील) या ठाकर जमातीतील जोडीच्या जीवनावर आधारित चित्रपटाद्वारे मला 'कर्नाळा'ची ओळख झाली.

तसे म्हटले तर १३व्या आणि १४ व्या शतकात देवगिरीचे यादव आणि तुघलक घराण्याचे राजे यांच्या कारकिर्दीत निर्माण झालेला हा किल्ला उत्तर कोकणची राजधानी म्हटलं जात होता. कालांतराने गुजराथ सुलतानाने जिंकलेला हा किल्ला १५४० साली अहमदनगरच्या निजामशहाने जिंकला. पण वसईमधील पोर्तुगीजांच्या ५०० सैनिकांच्या मदतीने गुजरात सुलतानाने तो परत मिळवला. मात्र पोर्तुगीजांच्याच ताब्यात राहिलेला हा किल्ला सोडून गुजरात सुलतान पळून गेला. ५००० सैनिक पाठवून निजामशहाने एक अयशस्वी प्रयत्नही केला. अखेरीस खंडणी लादून पोर्तुगीजांनी हा किल्ला निजामशहाच्या सुपूर्द केला. १६७० ला @शिवाजीमहाराज, तर १६८० ला औरंगजेब यांच्या ताब्यात गेलेला कर्नाळा पेशव्यांनी १७४० जिंकला.

अत्यंत मोक्याच्या ठिकाणी असलेला हा किल्ला विशेष लक्ष वेधून घेतो तो त्याच्या 'अंगठ्या'मूळे

मला या किल्ल्याचे विशेष आकर्षण म्हणजे श्विनसफारी करत एका दिवसात जाऊन येता येईल अश्या अंतरावर हा किल्ला स्थित आहे. #dombivlicyclingclub च्या शिलेदारांचा एक गट आज कर्नाळा येथे जाणार होता. Vikas Nagda हा किल्ल्यावर जाणार असल्याने थोडा लवकर निघाला होता. Sumit Mokal, Durgesh Zipre आणि sagar mavani आणि मी सामंत पेट्रोल पंप येथे भेटलो. कालच्या धुक्याच्या अनुभवामुळे मी खरेतर साशंकच होतो. आजही सर्वसाधारण अनुभव तसाच होता. मात्र आमचा उत्साह धुक्यावर मात करू पाहत होता. कालपेक्षा दृश्यमानताही अधिक होती. कुठेही न थांबता थेट कर्नाळा गाठण्याचे आमचे लक्ष्य होते. शिळ फाट्यापर्यंत आम्ही चौघेही एकापाठोपाठ जात होतो.
मात्र पनवेल रस्त्याला वळल्यावर सुमित आणि सागर तर दुर्गेश आणि मी असे दोन गट करून आम्ही जाऊ लागलो. थोड्या थोड्या वेळाने आम्ही पुन्हा एकत्रही येत होतो. ठरलेल्या वेळेप्रमाणे जात असल्याने पळस्पे फाटा येथे नाश्ता आणि चहा घेऊन आम्ही पुढे निघालो. धुके फारसा त्रास देत नव्हते. जठराग्नीला आहुती मिळाल्यावर आमचा वेग अधिकच वाढला. आम्हाला लक्षात येण्याआधीच आम्ही 'क्षणभर विश्रांती' पर्यंत पोचलोही होतो. त्यापुढील डावीकडे वळणाऱ्या चढणीवर मात्र मी जागेवरच खिळून गेलो. कालप्रमाणेच धुक्याची चादर लपेटलेला रविराज चंद्राच्या मुखवट्यात अवतरला होता. खरेतर अरुणोदय होऊन ३ तास लोटले होते तरी रवीराजांचे हे आजचे पहिलेच दर्शन होते. मग श्विनला रस्त्याकडेला उभी करून श्विनबरोबर चंद्राचा मुखवटा धारण करणाऱ्या रवीराजांचा फोटो घेण्यासाठी मी सिद्ध झालो. मात्र तोपर्यंत रविराजांनी पुन्हा धुक्याची चादर ओढून घेतली. ३-४ वेळा हा लपंडाव खेळून कंटाळल्यावर मात्र मी फक्त रवीराजांचा फोटो घेऊन समाधान मानले. तेथून कर्नाळा येथे पोचलो तर पुढे पोचलेले सुमित आणि सागर आमची वाटच पाहत होते.
सकाळी लवकर निघालेला विकास तेथे चांगलाच रमला होता. त्याच्याशी गप्पा मारून आम्ही परत निघालो. सुमितला लवकर परत डोंबिवलीला पोचायचे असल्याने तो द्रुतगतीने निघाला.
मग मी, सागर आणि दुर्गेश या त्रिकुटाने पनवेल शहरातील गर्दी टाळण्यासाठी पळस्पेजवळ JNPT कडे जाणारा मार्ग पकडला. त्या मार्गाने कळंबोली सर्कल आणि तेथून कळंबोली शहर गाठले. एव्हाना जठराग्नी पुन्हा प्रदीप्त होऊ लागला होता. त्याला आहुती देण्यासाठीच आम्ही कळंबोली शहरात शिरलो होतो. तेथे मनसोक्त ताव मारून आमचे त्रिकुट पुन्हा पुढे निघाले.
आम्ही कर्नाळा येथे पोचताच धुक्याची दुलई दूर करून आळस झटकलेले रविराज एव्हाना आग ओकू लागले होते.
मग मात्र नेहमीप्रमाणेच तळोजा शिळ यामधील टोल नाक्यावर मी पाण्याचा टोल वसूल केला. बाटलीत पाणी भरून तर घेतलेच शिवाय नाकालाही ओला रुमाल बांधला. पण ३-४ किमी अंतरातच तो पार सुकून गेला. शिळ फाटा- खिडकाळी पार करताच निरापानही करून झाले. रविराज मात्र त्यांचे काम चोख बजावत होते. तरी सरळ मानपाडा रस्त्याने घरी गेलो तर आजचे शतक हुकेल, पण पत्रिपुला अगोदर वळून ९० फुटी रस्त्याने घरी गेलो तर मात्र आजही श्विनचे शतक पूर्ण होऊ शकेल याचा अंदाज मला होताच. दुर्गेशही कल्याणला जाणार असल्याने त्यालाही साथ देता येणार होती. मग सागर आणि मीसुद्धा ९० फुटी रस्त्यामार्गे ठाकुर्लीमध्ये शिरलो. ठाकुर्ली येथे सागरचा निरोप घेऊन मी घरी परतलो तर #strava आजचा स्कोर दाखवत होते ९९.९ किमी. आता एवढ्यावर थांबणे म्हणजे चेतन चौहान यांचा चाहता असल्याचे लक्षण! पण श्विन आणि मी तर सुनील गावस्कर यांचा चाहता! अनिर्णित ठरु शकणाऱ्या सामन्यात शेवटच्या २० अनिवार्य षटकात दोन्ही कर्णधारांच्या संमतीने सामना संपवता येतो. एका सामन्यात अशीच परिस्थिती आली होती तेव्हा सुनील गावस्कर हे शतकासमीप होते. प्रतिस्पर्धी कर्णधाराने सामना थांबवण्याची केलेली विनंती फेटाळून गावस्करने सामना सुरूच ठेवला आणि शतक पूर्ण झाल्यावरच सामना थांबवला. आज मीही गावस्करांचा कित्ता गिरवत श्विनची दौड सोसायटीच्या कंपाउंड मध्ये सुरु ठेवली आणि strava ने १००.० किमी दाखवताच श्विनला थांबवले!

#tjsbbank #ismartcommute #cyclingzens