सोन्याचे अंड आणि कोंबडी

सौर वैशाख ७, १९४१

फाल्गुन महिन्यात ठरवलेल्या डोंबिवली इंदापूर राईडसाठी मुहूर्त मिळाला तो चक्क वैशाख महिन्यात! दरम्यान सूर्याने दक्षिण गोलार्धातून उत्तर गोलार्धात झेप घेतल्यामुळे रात्रीपेक्षा दिवस मोठा झाला होता तसाच थंडी पार नाहीशी होऊन तीव्र उन्हाळाही सुरु झाला होता.  त्यामुळे सकाळी ११ पर्यंत जास्तीत जास्त अंतर पार करायचे ठरवून श्विन आणि ट्रेकने पहाटे पहाटेच प्रस्थान केले.

डोंबिवली पार झाल्यावर दोघांनीही वेग घेतला. शिळ फाटा पार करून पनवेलच्या दिशेने वळण घेत असतानाही दोघांनी वेग कायम राखला होता. मात्र पुढील टोल नाका येताच दोघांनी घसा ओला केला. पाण्याची बेगमीही बऱ्यापैकी केली होती. श्विनने #dombivlicycleclub ची जर्सी परिधान केली होती. Rudhir Moghe च्या पाठपुराव्यामुळे आणि मेहनतीमुळे तयार झालेली ही जर्सी अतिशय उत्तम दर्जाची आहे. त्या जर्सीच्या मागील बाजूस असलेल्या तीन कप्यांपैकी एका कप्यात श्विनने बाटली अडकवली होती, तर ट्रेकची बाटली अडकवण्याच्या साच्यामध्ये एक बाटली अडकवली होती. ह्याशिवाय दोन बाटल्या श्विनच्या कॅरियरला ट्युबने घट्ट बांधलेल्या सॅकमध्येही ठेवलेल्या होत्या.

शांतपणे मात्र वेग कायम ठेवत दोघांनी पळस्पे फाटा गाठला. तेथून काही वेळातच कर्नाळा येथील छोटा घाट सुरु होणार होता. मनुष्यशक्तीचे इंधन अविरत सुरु राहावे यासाठी जठराग्नीला कच्चा माल पुरवणे आवश्यक होते. इडली सांभार ची आहुती जठराग्नीला दिल्यावर श्विन आणि ट्रेकने पुन्हा वाटचाल सुरु केली. उन्हाचा तडाखा व्हायच्या आत नागोठणे गाठायचे होते. मात्र वाटेत शरीरातील इंधन योग्य पातळीवर ठेवणेही आवश्यक होते. कर्नाळा पार करताना किल्ल्याच्या अंगठ्यासह स्वयंछायाचित्र घेत दोघांनी प्रवास सुरु ठेवला. आपट्याजवळील टोलनाक्यापाशी कोकम सरबत घेत घशाला थंडावा मिळाला.

खारपाडा ते पेण हा प्रवास चढ उताराचा आहे, मात्र श्विन ट्रेकने सरासरी वेग कायम राखत नियोजित वेळेतच पेण गाठले. पुढील वडखळ पर्यंतचा रस्ता अरुंद असल्याने बऱ्याचदा वाहतूक कोंडी होते. त्यातून दोघांनी सफाईने मार्ग काढला. वाटेत निरापानाचा आस्वाद घेत नागोठणे येथील गोविंदा हॉटेल गाठले तोपर्यंत मध्यानीची वेळ झाली होतो. सूर्य ऐन भरात आला होता. श्विन स्कॉटने 'गोविंदा' मध्ये पुन्हा एकदा उदरभरण केले. एव्हाना जवळपास ९० किमी अंतर पार झाले होते. अर्धा पाऊण तास झाल्यावर श्विन ट्रेक पुन्हा रस्त्याला लागले. उन्हाचा तडाखा फार जाणवू न देण्यासाठी काही अंतरावरच MSEB सबस्टेशनच्या आवरासमोरील झाडांच्या सावलीत दोघांनीही विश्रांती घेतली.

याच झाडांनी दोनेक वर्षांपूर्वी श्विन आणि Nayana Agharkar यांनाही विसावा दिला होता. छोटीशी वामकुक्षी झाल्यावर मात्र श्विन आणि ट्रेक संथ चालीने जाऊ लागले. थोड्याच वेळात सुकेळखिंडीतील चढण सुरु झाली. खंडाळा घाट सहजपणे पार करणाऱ्या श्विनला सुकेळखिंडीतील चढण त्रास देऊ शकत नव्हती. तसेही श्विनला #cycle2work करत असताना मुंब्रा डोंगरातील चढणीचाही अनुभव होताच. श्विनला तर सुकेळखिंडीतील चढण मुंब्रा डोंगरातील चढणीपेक्षाही सोपी वाटत होती. ती चढण पार केल्यावर मिळालेल्या उताराचा फायदा घेत श्विन आणि ट्रेकने चांगलाच वेग घेतला.

कोलाड येथे बस स्टँड जवळ योगेश नावाच्या सरबतवाल्यापाशी थांबत श्विनने ट्रेकची वाट पहायची ठरवले. ट्रेक येईपर्यंत श्विनने कोकम सरबताचे दोन ग्लास रिचवले सुद्धा. मग ट्रेकबरोबर पुन्हा लिम्बु सरबत घेतल्यावर दोघे पुन्हा बरोबर जाऊ लागले. खरतर हा थांबा अनियोजित होता. मात्र हा थांबा घेतला तरी चंदाराणी कोंडाळकर यांच्या माय भवानी हॉटेलचा पूर्वनियोजित थांबा दोघांनी चुकवला नाही. येथील शिवाजीचे मंदिर अतिशय सुंदर आहे. कोलाड येथे लागोपाठ दोनदा थांबे घेत ताजेतवाने झालेल्या श्विन आणि ट्रेकने मग मात्र थेट इंदापूर गाठले. इंदापूर येथील शाळेच्या रस्त्यावर मोठमोठे वृक्ष सावली देत उभे असत. मात्र आता तेथे त्या वृक्षांचे अस्तित्वच शिल्लक नव्हते. ह्या झाडांचा बळी रस्तारुंदीकरणासाठी गेला नव्हता. महाड जवळील एका शाळेजवळ झाडाची फांदी पडून एका विद्यार्थ्याचा मृत्यू झाला होता हे कारण पुढे करून इंदापूर येथील शाळेने - शाळेच्या रस्त्यावरील वनसंपदेचा निर्वंश करून टाकला होता. येथील झाडे पडण्याच्या अवस्थेत आहेत का याची चाचपणीही न करता ही वृक्षदौलत कापून काढल्यावर चार ट्रक भरून लाकडांची किंमत वसूल झाली होती. मुख्य म्हणजे येथुन जवळच वनखात्याच्या अधिकाऱ्यांचे कार्यालय आहे. लहानपणी ऐकलेल्या सोन्याचे अंड देणाऱ्या कोंबडीची आठवण मात्र हे सर्व पाहून येत होती.
#saveoursahyadri #tjsbbank #cycle2work #ismartcommute #tjsbbank Bibhas Amonkar Anand Pendharkar