भेट एका झाडाशी

भारतीय सौर चैत्र २१, १९४१

*भेट एका झाडाशी*

#dombivlicycleclub (DCC) च्या #21dayscampaign चा २१ वा दिवस!
डॉ राहुल घाटवळ, रितेश सावला, अवटीकाका आणि सौमित्र सामंत यांनी अंबरनाथ शिवमंदिर येथे जाण्याचे निश्चित केले होते. मला मात्र त्यांच्याबरोबर लवकर जाता येणार नव्हते.

काहीसा उशीर झाल्याने मनाची चलबिचल सुरु झाली होती. मात्र श्विनची एका झाडाशी भेट ठरलेली होती. त्यामुळे श्विनने मला घराबाहेर काढले. खरंतर तोपर्यंत शिवमंदिरची टीम परतीच्या वाटेला लागलेली असणार होती. झालेही तसेच - मी पूर्वपश्चिमेचा उड्डाणपूल ओलांडत असतानाच एकजण परत येताना दिसला. पण श्विनने मला समजावले की तो नेवाळी फाट्यापासूनच पासूनच परत आला असेल.

डोंबिवली शहराबाहेर पडताच डॉ घाटवळ याना फोन करून ते अजून नेवाळी फाटा येथेच आहेत याची खात्री झाल्यावर मात्र मी निर्धास्त झालो. पुढे प्रीमियर कॉलोनी जवळ दुभाजकाच्या दुसऱ्या बाजूने शैलेश महाडिक, दुर्गेश झिपरे आणि DCC चे जेष्ठ सहकारी अय्यरकाका दिसले. तिघेही पूर्ण लक्ष सायकलवर होते. मधल्या दुभाजकामुळे त्यांना हाकही मारता येणार नव्हती.

श्विनने काटई नाका येथे वळण घेतल्यावर मी शिवमंदिर टीमकडे लक्ष ठेवत संथगती सुरु केली. सावधपणे दुभाजकापलीकडे पाहत श्विन जात होती. अल्पावधीतच सर्वजण भेटले. रितेश आणि नवोदित सदस्य अक्षत हे पुढे होते. पाठोपाठ डॉ घाटवळ आणि DCC मधील आणखी एक तरुण सदस्य आवटी काका येऊन सामील झाले. सर्वजण शिवमंदीरला जाऊन आले होते. मात्र सौमित्र आधीच नेवाळी फाट्याहून परतला होता. तो क्षण जपून ठेवण्यासाठी रितेशने लगेचच भ्रमणध्वनीच्या साहाय्याने स्वयंचित्र घेतले.

अर्थातच त्यांच्याबरोबरील छायाचित्रामुळे माझ्या शिवमंदिर भेटीचाही पुरावा मिळाला होता. मात्र हे सर्वजण भेटल्यावर मी त्यांच्या बरोबर परत फिरतोय की काय अशी धाकधूक श्विनला वाटू लागली होती.

पण त्या सगळ्यांचा निरोप घेत मी श्विनला नेवाळी फाट्याकडे वळवले. होय, माझीही एक भेट ठरलेली होतीच. गन्धार डोम्बिवलीकर आणि अर्णव कुलकर्णी यांच्याइतका नियमितपणा माझ्याकडे नसला तरी अधूनमधून तरी नेवाळी फाटा येथील चहावाल्याचे देणे गंधारच्या अनुपस्थित मला चुकते करायलाच हवे होते. गन्धार नसल्यामुळे आणि काही वैयक्तिक कारणांमुळे अर्णवचेही नेवाळी फाट्याला जाणे कमी झाले होते. मात्र आज ते कर्तव्य पूर्ण करायला मी नेवाळी फाटा येथे गेलो.

नेहमीप्रमाणे चहावाल्याला माझ्या चहाचा आदेश देऊन मी श्विनची छायाचित्र काढू लागलो....

आणि पाहता पाहता श्विनची चौकशी करत काहीजण माझ्याशी संवाद साधू लागले. त्यातील एकाला माझ्याबरोबर स्वयंचित्र घ्यायचे होते. आम्ही दोघांनीही एकमेकांना आपापल्या भ्रमणध्वनी द्वारे स्वयंचित्रात बद्ध केले.

सायकल विषयी बोलण्याची संधी मी थोडाच सोडणार? गियरचा संबंध वेगापेक्षा चढणीच्या रस्त्याशी आहे, कमी वजनाची (aluminum) ची सायकल लोखंडी सायकलपेक्षा जलद पळू शकते, टायर ची जाडी आणि वेग अश्या विषयांवर गप्पा मारत मी संवाद साधत होतो. जवळपासच्या छोट्या उद्योगधंद्यात काम करणारी ती साधी माणसं आपलीशी होत होती. सायकलमुळे समानता आणि विश्वबंधुत्व वाढते ते हे असे! रु. ५००० पासून रु. ९ लाखपर्यंतही सायकलची किंमत असते हे ऐकून ते हरखून गेले होते. श्विनची किंमत काय या प्रश्नाला मात्र मी राजकीय बगल दिली. लोखंडी सायकल वजन वाहू शकते मात्र अल्युमिनुम ची सायकल वजन वाहण्यासाठी नाही तर केवळ प्रवासासाठी आहे. त्यामुळे तुमच्या गरजांनुसार सायकल निवडली पाहिजे असे सांगत मी त्यांची किंमतीबाबतची जिज्ञासा कमी करण्याचा प्रयत्न करत होतो. तरीही ते फिरून फिरून श्विनच्या किमतीविषयी विचारत होते. मग मी थेट उत्तर न देता अश्या सायकल अगदी ५००० रुपयांपासून मिळू शकतात असे सांगत श्विनची किंमत सांगणे टाळले.

इतका वेळ श्विन तेथे शांतपणे उभी होती. मात्र मी परतु लागताच तेथील एका झाडाजवळ उभी राहुन छायाचित्र काढण्याचा मात्र तिने हट्ट धरला होता. खर पाहता इतर झाडांप्रमाणेच ते एक सर्वसामान्य झाड होते. पण त्या झाडाच्या भेटीसाठीच तर श्विन बाहेर पडली होती. मग श्विनच्या आग्रहाखातर अस्मादिकांनी त्या झाडाकडे मोर्चा वळवला. हिरवागार पर्णसंभार ल्यालेला तो वृक्ष शांतपणे उभा होता. त्याच्या पायथ्याशी आलेल्या पांथस्थाना सावली देण्याचे कर्तव्य तो बजावत होता. ऊन, वारा, पाऊस कशाचीही तमा न बाळगता येणाऱ्या जाणाऱ्याला विसावा देण्याचे काम करणाऱ्या त्या वृक्षाबद्दल म्हणूनच श्विनला आकर्षण वाटत असावे. श्विनच्या विनंतीला... की आज्ञेला मान देत मी त्या वृक्षासह श्विनचे छायाचित्र काढू लागलो.
 त्या वृक्षाच्या फांद्यातून डोकावत सूर्यमहाराजसुद्धा छायाचित्रात येण्याचा प्रयत्न करत होते.

श्विन आणि सूर्यमहाराज यांची इच्छा पूर्ण झाल्यावर अस्मादिक परतीच्या वाटेला लागले.

#bikeport #tjsbbank #saveoursahyadri #cyclingzens #cycle2work #ismartcommute