कोलकाता गुवाहाटी सायकलसफर: भाग ६

 कोलकाता ते गुवाहाटी हे अंतर हजार किमीपेक्षा जास्त होते. दरदिवशी साधारण १०० किमी असा अंदाज केला तर १० दिवस सायकल प्रवास अपेक्षित होता. मात्र मला वाटेत शांतिनिकेतन येथे जायचे होते. ते आमच्या मार्गात नव्हते. वाटेतील ठिकाणच्या राहण्याची व्यवस्था पाहण्यासाठी मी couchsurfing आणि warmshower ह्या दोन्ही साईट्सवर माझी प्रस्तावित राईड टाकली. वाटेतील तीनचार ठिकाणी राहण्याची सोय होऊ शकते अश्या प्रतिक्रिया आल्या. 

 आमच्या मोहिमेदरम्यान फार घाट नसावेत असा माझा अंदाज होता. मात्र रस्त्याची कामे कुठे सुरू आहेत का, रस्ता कितपत प्रशस्त आहे, रहदारी किती असते, रस्ता नेमका कोणत्या अवस्थेत आहे ह्याची माहिती नव्हती. Couchsurfing द्वारे एकाने मला सोय होईल असे कळवले. मात्र त्याच्या उत्तरात मला मी न विचारताच रस्ते खराब आहेत, वाटेत कामे सुरू आहेत, रस्त्यांची स्थिती भयानक आहे... आपण जरूर या, रहायची व्यवस्था होईल असे नागपुरी लहेज्यात कळवले होते. अर्थात रस्ता कितीही खराब असला तरी मी, संजय आणि मनोज ते निभावून नेणार होतोच.

संजय आणि मनोज सफरीदरम्यान साथ द्यायला तयार होतेच. दोघांचा सरावही उत्तम सुरू होता. मनोज तर नवरात्री दरम्यान मुंबईहून कच्छ पर्यंत सायकल प्रवास करून आला होता. त्यामुळे त्याची वैयक्तिक तयारी आमच्यापेक्षा उत्तम झाली होती. त्यामुळे मी त्या दोघांना अशा भयानक प्रतिक्रियेबद्दल सांगितलेही नाही. मात्र जिथे जिथे राहण्याची व्यवस्था होऊ शकत आहे त्याची माहिती त्यांना दिली. 

शांतिनिकेतन येथे मला मुक्काम करायचाच होता. मी शांतिनिकेतन विषयी गुगलबाबांना माहिती विचारली. माझी कल्पना आणि प्रत्यक्षातील शांतिनिकेतन ह्यामध्ये बराच फरक असल्याचे लक्षात आले. मला वाटत होते की शांतिनिकेतन म्हणजे एखादे विद्यापीठ असावे. त्यांचे एक कॅम्पस असेल. तिथे आपण जाऊ, तेथील लोकांना भेटू, विद्यापीठाची माहिती घेऊ. मात्र गुगल बाबा आणि गंधार ह्यांनी सांगितल्याप्रमाणे शांतिनिकेतन हे तर एखाद्या शहराप्रमाणे आहे. केवळ ५ विद्यार्थ्यांसह रवींद्रनाथ टागोरांनी सुरू केलेल्या शांतिनिकेतन मध्ये सध्या शेकडो नव्हे, सहस्त्र नव्हे तर तब्बल सहा सहस्रहून अधिक विद्यार्थी शिक्षण घेत असल्याचे गुगलबाबा सांगत होते. अश्या ठिकाणी राहण्याची सोय नक्की होईल असा विश्वास मला वाटत होता. इतरही दोन तीन ठिकाणी राहण्याची सोय होत असल्याचे समजले होतेच. त्यामुळे मोहिमेच्या पूर्वेकडील तयारीबाबत मी समाधानी होतो. 

मात्र मोहीम सुरू होण्याअगोदर येथे मुंबईतही काही पूर्वतयारी करायची होती.