सरकार दा: कोलकाता गुवाहाटी सायकल सफर भाग ९

 Couchsurfing, Warmshower ह्या साईट्स द्वारे फिरस्त्यांना बऱ्याच ठिकाणी राहण्याची व्यवस्था उपलब्ध होते. कित्येक ठिकाणी तर आपली व्यवस्था करून देण्यासाठी यजमानच अधिक उत्सुक असतात. 'वसुधैव कुटुंबकम' म्हणजे एक जग एक कुटूंब आहे ह्या उक्तीनुसार ह्या साईट्सवर उपलब्ध असणारे यजमान फिरस्त्यांची सोय करून देत असतात. प्रत्येकजण आपापल्या परीने सोय करत असतो. काहीजण वेगळ्या खोलीची सोय करतात, तर काहीजण सामाईक खोलीची सोय करतात. काही ठिकाणी फक्त निवासाची सोय होऊ शकते तर काही ठिकाणी जेवणाचीही सोय होऊ शकते. काही ठिकाणी फक्त एका वेळी एकच व्यक्तीची सोय होऊ शकते, काही ठिकाणी कुटुंबाची व्यवस्था होऊ शकते. अर्थात प्रत्येकाने आपापल्या प्रोफाइल मध्ये आपण कितीजणांची आणि कोणती व्यवस्था करू शकतो, त्यांच्या ठिकाणापासून प्रवासाची साधने, मार्केट अशी महत्वाची ठिकाणे उपलब्ध आहेत का ह्याची माहितीही दिलेली असते.

आमच्या मोहिमेसाठी Warmshower ह्या फक्त सायकलिस्ट साठी सोय पाहणाऱ्या माध्यमाद्वारे मला संपर्क मिळाले नाहीत. मात्र couchsurfing हया सगळ्यांसाठी सोय होऊ शकणाऱ्या साइटवर मात्र काही ठिकाणी संपर्क उपलब्ध झाले होते. मोहिमेच्या महिनाभर आधी कोलकाता येथून सरकार दा ह्यांनी मला सोय होईल असे कळवले. सरकार दा ह्यांनी कळवले की ते कोलकात्याहून इतर काहीजण आमच्याबरोबर येऊ शकतील का हे पाहत आहेत. त्यांनी असेही कळवले की ते स्वतः कोलकाता येथील खूप मोठे पत्रकार आहेत. बंगालमध्ये त्यांचा संपर्क दांडगा आहे. ते आमच्या मोहिमेची बंगालमधील सगळी जबाबदारी घ्यायलाही उत्सुक असल्याचे, नव्हे घेत असल्याचे त्यांनी कळवले. मी थोडा आश्चर्यचकित झालो आणि थोड्या काळजीतही पडलो. मी सुरू करत असलेल्या मोहिमेची जबाबदारी घेण्याच्या निमित्ताने सरकार दा काही स्वतःचा अजेंडा तर राबवण्याचा प्रयत्न करत नाहीयेत ना असे वाटू लागले. कारण कोलकाता येथे राहण्याच्या सोयीव्यतिरिक्त मला काहीही नको असताना हा माणूस अचानक संपूर्ण मोहिमेची जबाबदारी का घेतोय, त्याचबरोबर आमच्या तीन जणांच्या मोहिमेत आणखी काही सायकलपटू सामील होतील असे स्वतःच का ठरवतोय हे कळेना.

तरी मी कोलकाता येथे आधी त्यांना भेटून त्यांच्याशी प्रत्यक्ष बोलू असे ठरवले. माझ्या बरोबर आणखी दोघेजण आहेत हे त्यांना कळवले होतेच. मात्र दुसऱ्याच दिवशी त्यांचा फोन आला. त्यांनी मी कुठे आहे असे विचारले. मी मुंबईतच असल्याचे त्यांना सांगीतल्यावर त्यांनी मी अजून कोलकत्याला का आलो नाही असे विचारले. मी त्यांना आमच्या मोहिमेला अजून महिना बाकी असल्याची आठवण करून देताच ते गोंधळले. त्यांचा चांगलाच गैरसमज झाला होता. वास्तविक मी couchsurfing साइटवर माझा पूर्ण कार्यक्रम प्रत्येक दिनांकानुसार त्यांना कळवला होता.

आमच्या मोहिमेच्या काही दिवस आधी मी परत त्यांचा अंदाज घेतला. तेव्हा त्यांनी सांगितले की मनोज आणि संजय ह्यांनी सुद्धा त्यांना couchsurfing वरून विनंती पाठवायला हवी. मात्र ते दोघेही अजून couchsurfing वर नव्हते. मग मी त्यांना couchsurfing वर login करायला लावून सरकार दा ह्यांना request पाठवायला सांगितली. दोघांनीही त्यानुसार request पाठवली. मात्र सरकार दा मला सांगत होते ना त्यांना दोघांकडून request आली आहे, ना ते दोघे अजून couchsurfing वर त्यांना दिसत आहेत. मला प्रथम जरी सरकारदा ह्यांना भेटण्याविषयी उत्सुकता वाटत होती तरी आता मी अधिकच गोंधळात पडलो होतो. सरकार दा ह्यांचा सूर प्रथमपासून आत्मप्रौढीचा वाटत होताच पण आता थोडासा अडेलतट्टू किंवा दुराग्रहीही वाटत होता.

अर्थात गंधार ने संदीप चटर्जी ह्यांचा संपर्क दिला होताच. त्यांनीही आमची व्यवस्था करण्याविषयी कळवले होते. सरकार दा ह्यांच्या थोड्याशा गोंधळात टाकणाऱ्या स्वभावामुळे मी संदीपकडेच मुक्काम करण्याचे निश्चित केले.