पोस्ट्स
राष्ट्रीय दिनांक भारतीय सौर ८ चैत्र, शके १९३०
#21dayscyclingcampaign day 8
नवीन राष्ट्रीय वर्षानिमित्त २१ दिवस सायकल उपक्रम सुरु झाल्याचा आज ८ वा दिवस.
या वर्षी #dombivlicycleclub चे सदस्य अधिक संख्येने आणि अधिक उत्साहाने सामील झाले आहेत.
गन्धार डोम्बिवलीकर, Arnav Kulkarni Marcella, Sanjay Datye, Dev Gaikwad, Jayshree Pandit, Pushkar Joshi, Ritesh Savla, Kulkarni Meghesh , ममता हे DCC (डोंबिवली सायकल क्लब) चे सदस्य याही वर्षी जोशात आहेत. अर्णव आणि गंधारने प्रथम या नवीन सदस्याला बी घडवत आहेत. Rudhir Moghe, Rohan Sakhare , Nayana Agharkar, हे मागील वर्षी सामील असलेले सदस्य या वर्षी लवकरच सामील होतीलच. मात्र यावर्षी सामील झालेले Mahesh Khare आणि Ravindra Patil यांचा उत्साहही कौतुकास्पद आहे. Bhimashankar Birajdar हे तर कुटुंबासहीत (त्यांचा सुपुत्र आणि लाडक्या लेकीबरोबर) सहभागी झाले आहेत.
एकण ३५ जणांचा सहभाग असलेल्या उपक्रमाचा काल पहिला आठवडा समाप्त झाला.
मात्र मी स्वतः आर्थिक वर्षाची अखेर जवळ आल्यामुळे #cycle2work ला मुकत होतो. अर्थात गेल्या शनिवारी सुट्टी असूनही ऑफिसला जाताना श्विनला घेऊन गेलो आणि रविवारी सुट्टी असूनही ऑफिसला जावे लागले तरी लवकर घरी येऊन स्कॉट बरोबर सायंकालीन फेरी मारली होतीच.
आजही सुट्टी असून ऑफिसला जायचे असल्याने मी श्विनला घेऊन ऑफिसला जायचे मी ऑफिसमध्ये ठरवत होतो.
मात्र काल संध्याकाळी Ajit Ranade यांचा निरोप आला की उद्या (म्हणजे आज) सायकल घेऊन येऊ नकोस. एक सायकल ठाण्याहून डोंबिवलीला अभिजित मराठेंकडे पोचवायची आहे.
काम आवडते होतेच. पण श्विनला #tjsbbank च्या मुख्य कार्यालयात नेता येणार नाही याची खंतही होती. मी अजितला लगेचच होकार दिला. मात्र सकाळी श्विनकडे ना बघताच ऑफिसकडे निघालो.
ऑफिसमध्ये दिवसभर श्विनची आठवण होतीच. अखेर ऑफिसहून निघताना अजितला फोन करून त्याची सायकल घेतली.
सायकल घेऊन सुरुवात केली खरी आणि लक्षात आले पुढचा गियर चक्क पहिला गियर होता आणि तो बदलता येत नव्हता. मात्र मागचे गियर व्यवस्थित बदलता येत होते. गियर बदलण्यासाठी अंगठ्याने बदलायचे खटके नसून मुठिने गोल फिरवून गियर बदलायचे खटके होते. खटके गोल फिरवून गीअर बदलण्याची सायकल असली की वेग घेऊन गियर बदलावे लागतात हे श्विन आधी माझ्या कडे असलेल्या फोमासमुळे माहित होते. त्यामुळे मी दौड तशीच सुरु ठेवून वेग घेत गियर बदलण्याचा प्रयत्न केला. पण यश मात्र येत नव्हते.
पहिला गियरवर सायकल असल्याने तिची गती वाढवता येत नव्हती. पण त्या पहिल्या गियरमुळे मुंब्रा बाह्यवळण रस्ता घेत मुंब्रा टेकडी चढणे सहज शक्य होत होते. घाट रस्त्यावरून खाडी आणि परिसर फारच मोहक दिसत होता. मग त्या परिसराला कॅमेराबद्ध करत घाट चढलो. पहिल्या गियरमुळे घाट खूपच आरामात आणि विनासायास चढता आला होता. नंतरचा उतारही आरामात पार करून मी शिळ फाट्याला पोचलो.
तेथेमात्र अश्वशक्तीधारी वाहनांची गर्दी झाली होती. माझी नवी सखी मात्र मला त्या गर्दीतून सहज मार्ग काढून देत होती. सर्व वाहनांना मागे टाकत आम्ही शिळ कल्याण रस्त्याला वळलो. अनेक दिवसांनी कोकणरत्न हॉटेल येथे पृथ्वीवरील अमृताचा लाभ घेत छोटा विसावा घेतला.
मग मात्र आम्ही डोंबिवली गाठली. मानपाडा रस्त्याला लागताच वाहनांची भाऊगर्दी झाली होती. माझ्या नवीन सखीचा पहिला गियर मात्र या गर्दीत माझा प्रवास सोपा करत होता. त्यामुळेच डोंबिवली शहरातील अश्वशक्तीधारी वाहनांना मागे टाकत आणि शहरातील भूमी इंच इंच सर करत आम्ही आमचे गंतव्यस्थान मात्र विनासायास गाठले.
#21dayscyclingcampaign day 8
नवीन राष्ट्रीय वर्षानिमित्त २१ दिवस सायकल उपक्रम सुरु झाल्याचा आज ८ वा दिवस.
या वर्षी #dombivlicycleclub चे सदस्य अधिक संख्येने आणि अधिक उत्साहाने सामील झाले आहेत.
गन्धार डोम्बिवलीकर, Arnav Kulkarni Marcella, Sanjay Datye, Dev Gaikwad, Jayshree Pandit, Pushkar Joshi, Ritesh Savla, Kulkarni Meghesh , ममता हे DCC (डोंबिवली सायकल क्लब) चे सदस्य याही वर्षी जोशात आहेत. अर्णव आणि गंधारने प्रथम या नवीन सदस्याला बी घडवत आहेत. Rudhir Moghe, Rohan Sakhare , Nayana Agharkar, हे मागील वर्षी सामील असलेले सदस्य या वर्षी लवकरच सामील होतीलच. मात्र यावर्षी सामील झालेले Mahesh Khare आणि Ravindra Patil यांचा उत्साहही कौतुकास्पद आहे. Bhimashankar Birajdar हे तर कुटुंबासहीत (त्यांचा सुपुत्र आणि लाडक्या लेकीबरोबर) सहभागी झाले आहेत.
एकण ३५ जणांचा सहभाग असलेल्या उपक्रमाचा काल पहिला आठवडा समाप्त झाला.
मात्र मी स्वतः आर्थिक वर्षाची अखेर जवळ आल्यामुळे #cycle2work ला मुकत होतो. अर्थात गेल्या शनिवारी सुट्टी असूनही ऑफिसला जाताना श्विनला घेऊन गेलो आणि रविवारी सुट्टी असूनही ऑफिसला जावे लागले तरी लवकर घरी येऊन स्कॉट बरोबर सायंकालीन फेरी मारली होतीच.
आजही सुट्टी असून ऑफिसला जायचे असल्याने मी श्विनला घेऊन ऑफिसला जायचे मी ऑफिसमध्ये ठरवत होतो.
मात्र काल संध्याकाळी Ajit Ranade यांचा निरोप आला की उद्या (म्हणजे आज) सायकल घेऊन येऊ नकोस. एक सायकल ठाण्याहून डोंबिवलीला अभिजित मराठेंकडे पोचवायची आहे.
काम आवडते होतेच. पण श्विनला #tjsbbank च्या मुख्य कार्यालयात नेता येणार नाही याची खंतही होती. मी अजितला लगेचच होकार दिला. मात्र सकाळी श्विनकडे ना बघताच ऑफिसकडे निघालो.
ऑफिसमध्ये दिवसभर श्विनची आठवण होतीच. अखेर ऑफिसहून निघताना अजितला फोन करून त्याची सायकल घेतली.
सायकल घेऊन सुरुवात केली खरी आणि लक्षात आले पुढचा गियर चक्क पहिला गियर होता आणि तो बदलता येत नव्हता. मात्र मागचे गियर व्यवस्थित बदलता येत होते. गियर बदलण्यासाठी अंगठ्याने बदलायचे खटके नसून मुठिने गोल फिरवून गियर बदलायचे खटके होते. खटके गोल फिरवून गीअर बदलण्याची सायकल असली की वेग घेऊन गियर बदलावे लागतात हे श्विन आधी माझ्या कडे असलेल्या फोमासमुळे माहित होते. त्यामुळे मी दौड तशीच सुरु ठेवून वेग घेत गियर बदलण्याचा प्रयत्न केला. पण यश मात्र येत नव्हते.
पहिला गियरवर सायकल असल्याने तिची गती वाढवता येत नव्हती. पण त्या पहिल्या गियरमुळे मुंब्रा बाह्यवळण रस्ता घेत मुंब्रा टेकडी चढणे सहज शक्य होत होते. घाट रस्त्यावरून खाडी आणि परिसर फारच मोहक दिसत होता. मग त्या परिसराला कॅमेराबद्ध करत घाट चढलो. पहिल्या गियरमुळे घाट खूपच आरामात आणि विनासायास चढता आला होता. नंतरचा उतारही आरामात पार करून मी शिळ फाट्याला पोचलो.
तेथेमात्र अश्वशक्तीधारी वाहनांची गर्दी झाली होती. माझी नवी सखी मात्र मला त्या गर्दीतून सहज मार्ग काढून देत होती. सर्व वाहनांना मागे टाकत आम्ही शिळ कल्याण रस्त्याला वळलो. अनेक दिवसांनी कोकणरत्न हॉटेल येथे पृथ्वीवरील अमृताचा लाभ घेत छोटा विसावा घेतला.
मग मात्र आम्ही डोंबिवली गाठली. मानपाडा रस्त्याला लागताच वाहनांची भाऊगर्दी झाली होती. माझ्या नवीन सखीचा पहिला गियर मात्र या गर्दीत माझा प्रवास सोपा करत होता. त्यामुळेच डोंबिवली शहरातील अश्वशक्तीधारी वाहनांना मागे टाकत आणि शहरातील भूमी इंच इंच सर करत आम्ही आमचे गंतव्यस्थान मात्र विनासायास गाठले.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा