#dombivlicyclingclub (DCC) बरोबर काल आठवडाभरासाठी ऑक्सिजन घेतल्यावर आज पुन्हा cycle2work साठी जायचे होते. श्विन माझी वाटच पाहत होती. गेल्या आठवड्यात सकाळी थंडी जाणवू लागली असली तरी आम्ही आज निघालो तेव्हा मात्र थंडीचा लवलेशही नव्हता.
९० फुटी रस्त्यावर धावण्याचा रोज सराव करणारे काहीजण आणि मी आता एकमेकांना ओळखू लागलो होतो. आम्ही एकमेकांना ओळखत नसलो तरी हाताचा अंगठा उंचावून एकमेकांचा उत्साह मात्र वाढवत होतो. त्या उत्साहात रस्त्यावरून हळूहळू वेग वाढवत श्विनने पत्री पूल पार केला आणि कोनगाव गाठले. थोडीफार अडथळे सोडले तर सर्व वाहने शिस्तीत जात होती. या रस्त्यावरून रांजनोली जवळील गावात सायकलने कामावर निघालेली मोजकी मंडळी दिसत असतात. गोवेगावात एक चार चाकी अश्वशक्तीधारी वाहन उजवीकडे वळण्याची वाट पाहत होते. मात्र त्याला वाट मिळेपर्यंत त्याच्या मागे इतर वाहनांची चांगलीच कोंडी झाली होती. त्या कोंडीतून श्विनने मात्र मार्ग काढला.
नाशिक ठाणे महामार्गाला लागताच शिर्डीला जाणारे पदयात्री दिसू लागले. ओवळीपुढील उताराच्या बाजूला असलेल्या तळ्यापाशी मला नेहमीप्रमाणे थांबायचे होते. पण श्विनने मला ती संधी दिली नाही. पुढील रविवारच्या DCC राइडसंदर्भात माझे विचारचक्र सुरु असताना श्विनने तो उतार कधी पार केला हे मला कळलेही नाही. मी भानावर येईतो मानकोली नाका आला होता.
श्विनचा रागरंग बघून मी मानकोलीलाही न थांबता पुढे निघालो. श्विनला लय सापडली होती. मग मीही तिचे मन मोडले नाही. खारेगाव टोलनाका येताच घसा ओला करण्याचे निमित्त करत मी क्षणभर श्विनला थांबवले तोपर्यंत २३ किमी अंतर पार झाले होते.
त्या क्षणभर विश्रांतीनंतर तर श्विनचा जोर आणखीच वाढला. माजीवाडा नाक्याला फ्लॉवर व्हॅलीशेजारील सेवा रस्ता न घेता श्विनने मुख्य मार्ग पकडला. मिळालेला वेग कायम ठेवत नितीन कंपनी चौकात श्विन पोचली. तेथे मात्र RTO कडील सेवा रस्ता पकडून श्विनने रघुनाथनगर रस्त्याकडे कूच केले. पुढे तिनचाकी प्रवासी वाहने आणि इतर अश्वशक्तीधारी वाहने एकमेकांची वाट अडवत रणांगणात अडकल्याचे दिसताच श्विनने ठाणे क्लब कडून LBS मार्ग गाठला.
९० फुटी रस्त्यावर धावण्याचा रोज सराव करणारे काहीजण आणि मी आता एकमेकांना ओळखू लागलो होतो. आम्ही एकमेकांना ओळखत नसलो तरी हाताचा अंगठा उंचावून एकमेकांचा उत्साह मात्र वाढवत होतो. त्या उत्साहात रस्त्यावरून हळूहळू वेग वाढवत श्विनने पत्री पूल पार केला आणि कोनगाव गाठले. थोडीफार अडथळे सोडले तर सर्व वाहने शिस्तीत जात होती. या रस्त्यावरून रांजनोली जवळील गावात सायकलने कामावर निघालेली मोजकी मंडळी दिसत असतात. गोवेगावात एक चार चाकी अश्वशक्तीधारी वाहन उजवीकडे वळण्याची वाट पाहत होते. मात्र त्याला वाट मिळेपर्यंत त्याच्या मागे इतर वाहनांची चांगलीच कोंडी झाली होती. त्या कोंडीतून श्विनने मात्र मार्ग काढला.
नाशिक ठाणे महामार्गाला लागताच शिर्डीला जाणारे पदयात्री दिसू लागले. ओवळीपुढील उताराच्या बाजूला असलेल्या तळ्यापाशी मला नेहमीप्रमाणे थांबायचे होते. पण श्विनने मला ती संधी दिली नाही. पुढील रविवारच्या DCC राइडसंदर्भात माझे विचारचक्र सुरु असताना श्विनने तो उतार कधी पार केला हे मला कळलेही नाही. मी भानावर येईतो मानकोली नाका आला होता.
श्विनचा रागरंग बघून मी मानकोलीलाही न थांबता पुढे निघालो. श्विनला लय सापडली होती. मग मीही तिचे मन मोडले नाही. खारेगाव टोलनाका येताच घसा ओला करण्याचे निमित्त करत मी क्षणभर श्विनला थांबवले तोपर्यंत २३ किमी अंतर पार झाले होते.
त्या क्षणभर विश्रांतीनंतर तर श्विनचा जोर आणखीच वाढला. माजीवाडा नाक्याला फ्लॉवर व्हॅलीशेजारील सेवा रस्ता न घेता श्विनने मुख्य मार्ग पकडला. मिळालेला वेग कायम ठेवत नितीन कंपनी चौकात श्विन पोचली. तेथे मात्र RTO कडील सेवा रस्ता पकडून श्विनने रघुनाथनगर रस्त्याकडे कूच केले. पुढे तिनचाकी प्रवासी वाहने आणि इतर अश्वशक्तीधारी वाहने एकमेकांची वाट अडवत रणांगणात अडकल्याचे दिसताच श्विनने ठाणे क्लब कडून LBS मार्ग गाठला.
- #tjsbbank
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा