एक फोन मी लक्षात ठेवून लावला...'; राजू... मी चेन्नई कोलकाता सायकलसफर करणार आहे. येणार का?'... अक्षरश दुसऱ्याच क्षणी होकार आला. राजू उर्फ आनंद पाटील... रिटायर्ड ACP. काही महिन्यांपूर्वीच आनंद रिटायर्ड झाला होता. तो उत्तम ट्रेकर होताच शिवाय चांगला सायकलपटूही होता. पुणे जम्मू सायकल सफर ठरवत असताना सदस्य संख्येच्या बंधनामुळे त्याला होकार देत आला नव्हता. म्हणूनच ह्या वेळी मोहिमेची आखणी करत असताना सुरुवातीलाच त्याला फोन केला होता.
डोंबिवली सायकलक्लब मधील सदस्य संजय दात्ये ह्यांनीही लगेचच होकार कळवला. संजय सुद्धा ह्याच वर्षी निवृत्त झाले होते. सदस्य संख्या कमी जास्त होत होती. ज्यांनी मोठी सायकल सफर केली नाही त्यांना अश्या मोहिमेचा अनुभव मिळावा ही इच्छा होती. काहीजणांचे तळ्यात मळ्यात होत होते. इच्छा असली तरी ती दृढ होणे महत्वाचे असते. मला स्वतःला आणि तसेच नवीन सदस्यांना साहाय्य वाहन असल्यास दिलासा मिळावा म्हणून त्याचीही चाचपणी सुरू होती. मात्र सदस्य संख्या मर्यादित राहत असल्याने साहाय्य वाहन नक्की करता येत नव्हते.
साहाय्य वाहनाचा खर्च अवाढव्य वाटत होता. काही sponsorship मिळते का ह्याचाही अंदाज घेतला. पण तेही नक्की होत नव्हते. आनंद, संजय आणि मी हे तिघेजण सहभागी होणार ह्या व्यतिरिक्त सगळेच अधांतरी राहत होते. तिघांचा संघ नक्की झाला होता मात्र तिघेजण तीन टोकाला होते. तिघांची भेट घडत नव्हती. आनंद गोरेगावला, संजय ठाण्याला आणि मी डोंबिवलीला. भेट झाली तर पुढील काही गोष्टी मार्गी लागणार होत्या.
ह्याचवेळी मला एक नाव आठवले... जितेंद्र वैद्य.

छान माहिती देत आहात आपण
उत्तर द्याहटवाधन्यवाद. आपली टिपणी महत्वाची आहे.
हटवा