इराणी हल्ला आणि तात्पुरती सुटका (डोंबिवली पणजी सायकलसफर लेख ५)

केल्याने देशाटन , पंडित मैत्री, सभेत संचार,
मनुजा, ज्ञान येतसे फार ... "
हे झालं भारतीय तत्वज्ञान!

पण पाश्चिमात्य फ्रान्सिस बेकन सुद्धा म्हणतो -"Travel in the younger sort , is a part of education ; in the elder, a part of experience ."

थोडक्यात प्राचीन भारतीय तत्वज्ञान असो की पाश्चात्य तत्वज्ञान दोन्हीच्या मते म्हणजे प्रवास हा शिक्षणाचा एक भागच आहे आणि त्याचबरोबर मोठ्यांनादेखील अनुभवसमृद्ध करणारा गुरु आहे. याचाच एक अनुभव घेण्यासाठी श्विन आणि स्कॉट डोंबिवली ते पणजी सायकलप्रवासासाठी निघाले होते. पनवेलचा पहिला टप्पा पार करून श्विन आणि स्कॉटने पनवेल हुन पुढे कूच केले तोपर्यंत सकाळचे ९-९.३० वाजले होते. रवीराज कोवळी किरणे आवरती घेेेत होते.

पनवेलपुढील रस्ता श्विनला नेहमीच आवडत असे. कारण सुरुवातीचा थोडा रस्ता सोडला तर सगळा रस्ता गुळगुळीत आणि रुंद होता. त्यामुळे श्विन वेग घेण्याच्या तयारीतच होती. अप्पांकडे भरपेट नाश्ता झाल्यामुळे आता पळस्पे फाट्याला थांबायची गरज नव्हती. त्यामुळे श्विन स्कॉटने तेथून वेग घेतला. खोपोलीचे अंतर दर्शवणारे फलक दिसू लागले, तसा श्विनचा उत्साह वाढू लागला. स्कॉटची मात्र वेग घ्यायची तयारी नव्हती. मग दोघेही आस्ते कदम.. (की आस्ते पेडल?) जाऊ लागले. चौक फाटा येथे श्विन स्कॉटचा एक थांबा आता ठरलेला होता. त्यामुळे आपसूकच तेथे श्विनने वळण घेत पेडल थांबवले. श्विनपाठोपाठ स्कॉटही तेथे पोचली. स्कॉटने सरबताची फर्माईश केली.

इतक्यात श्विन मिरवत असलेला डोंबिवली गोवा सायकलसफरीचा फलक पाहत एक युवक तेथे थबकला. एकमेकांची ओळख होताच तोही श्विनप्रमाणेच निसर्गप्रेमी असल्याचे समजले. तो होता आयरोली येथील श्रीपती निकम. श्विनची भटकंती शक्यतो रस्त्यांवरूनच होत असे, मात्र श्रीपती गिरिप्रेमी होता. त्यामुळे तो निसर्गाच्या अधिक जवळ जाणारा होता. ट्रेकमेट्स इंडिया trekmatesindia , मुंबई ट्रॅव्हलर्स mumbaitravellers या संस्था असो की EVENTSHIGH हे भ्रमणध्वनी वरील ऍप असो, वेळ मिळेल त्याप्रमाणे या किंवा इतर संस्थांबरोबर भटकंती साठी तयार असणाऱ्या श्रीपतीशी श्विनची नाळ लगेचच जुळली.  श्रीपतीबरोबर गप्पा मारत असताना विश्रांतीही झाली होती.
त्यामुळे मग श्विन आणि स्कॉट पुन्हा नवीन उत्साहाने पुढे निघाले.

थोड्याच वेळात स्कॉटने आणखी एक थांबा घेतला. श्विन आणि स्कॉट विश्रांती घेत असतानाच बाजूने आवाज आला, 'हाय..!' श्विनने वळून बघितले तर आणखी एक सायकलस्वार बाजूला येऊन थांबला होता. श्विननेही त्याला 'हॅलो' म्हटले.

त्या नवागताने आम्ही कुठून आलो आहोत याची विचारणा केली. आम्ही 'डोंबिवली' असे म्हणताच त्याला कळले नसल्याचे समजले. मग श्विनने 'मुंबई' असे म्हणताच त्याच्या चेहऱ्यावर ओळखीचे हास्य फुलले. श्विननेही तो कुठून आला आहे हे विचारले. तेव्हा तो इराणहून आला असल्याचे समजले. खरे पाहता त्याच्याकडे पाहून तो अस्सल भारतीयच.... अगदी महाराष्ट्रीयन असल्यासारखेच वाटत होते. ह्या नवीन इराणी मित्राला आंतरजालासाठी (इंटरनेट) जोडणी हवी होती. श्विनने त्याला त्याचा भ्रमणध्वनी क्रमांक विचारल्यावर त्यानेही दिला. त्याचे नाव भ्रमणध्वनीमध्ये नोंदवून ठेवण्यासाठी त्याला नाव विचारले, तर मात्र त्या इराणी मित्राला अर्थबोध होईना. दरम्यान त्याने दिलेला क्रमांक फिरवला तर तो तिसऱ्याच व्यक्तीने उचलला. इराणी मित्राची इंग्रजी शब्दसंपदाही तोकडी पडत होती. ते पाहून ज्या व्यक्तीला फोन लागला होता त्याला श्विनने त्याचा कोणी इराणी मित्र भारतात सायकलिंग करत आहे का हे विचारले. तो माणूस चांगलाच बूचकळ्यात पडला. इथे मात्र श्विनला काहीतरी गडबड झाल्याची जाणीव झाली. श्विनने तो फोन बंद करून इराणी मित्राला पुन्हा क्रमांक विचारला. क्रमांक तर तोच होता, पण आता तो इराणी मित्र सुरुवातीला दोन शून्य सांगून पुढे भ्रमणध्वनी क्रमांक सांगत असल्याचे ऐकून श्विनला तो इराणमधील क्रमांक असल्याची शंका आली. मग श्विनने त्याला 'डू यू हॅव इंडियन मोबाइल नंबर?' असे विचारल्यावर त्याने एअरटेल कंपनीचे सिम च खिशातून काढून म्हटले 'नो नेटवर्क.'

हा गोंधळ सुरु असतानाच मागे आणखी दोन सायकलस्वार आले....पण सायकल मात्र एकच होती..! होय, ते दोघेही दोघांनी चालवायच्या तांडेम सायकलवरून आले होते. त्या दोघांना वाटले स्कॉट, श्विन आणि तो तिसरा माणूस (इराणी) एकत्र आहेत. तर श्विन स्कॉटला वाटले तो इराणी पुढे आला असावा आणि हि दुक्कल त्याच्या जोडीने येत असून ती मागाहून आली आहे. मात्र एकमेकांचा परिचय होताच कळले की ते दोघेही स्वतंत्रच निघाले होते. इराणी सायकलस्वारसुद्धा आणखी गोंधळात पडला होता. सगळ्या गोंधळात तिन्ही टीमचा रस्ता एकच असल्याचे मात्र एकमेकांच्या लक्षात आले. श्विन आणि स्कॉट गोव्यापर्यंत जाणार होते, तर तो इराणी पार कोचीन गाठून तेथून परत आग्रा पर्यंत सायकलिंग करणार होता.

तांडेम सायकलवरील दुक्कल मात्र DC (Deccan Cliffhanger) या पुणे गोवा दरम्यान होणाऱ्या सायकलस्पर्धेची तयारी म्हणून मुंबईहून महाबळेश्वर पर्यंत सायकलिंग साठी न थांबता जाण्यासाठी निघाले होते.

इंग्रजी वाक्य तयार न करता केवळ दोन चार इंग्रजी शब्द तो इराणी आम्हा चौघा भारतीयांवर भाल्यासारखे फेकत होता.
इराण्याबरोबर इंग्रजी कुस्ती खेळून श्विनची दमछाक झाली होतीच. इराण्याबरोबरच्या त्या इंग्रजी युध्दात आता ही नवीन दुक्कलही सामील झाली आहे हे श्विनच्या लक्षात आले.
अर्थात DC ची तयारी करणारी दुक्कल नक्कीच वेगात पुढे निघून जाणार होती. आणि इराण्याच्या इंग्रजी कुस्तीला श्विन स्कॉटलाच तोंड द्यावे लागले असते. हे लक्षात येताच त्या इराण्याशी इंग्रजी कुस्ती खेळायला तांडेम सायकलवरील नवीन जोडीला खो देऊन श्विन आणि स्कॉटने पोबारा केला.

श्विन स्कॉट शांतपणे खोपोलिकडे जात होते. मात्र थोड्याच वेळात तांडेमवरील दुक्कल पुढे निघून गेली. आता पुन्हा इराणी भेटलाच तर श्विन आणि स्कॉटच पुन्हा त्याच्या तावडीत सापडणार होते. हा विचार येताच श्विन आणि स्कॉट खोपोलीकडे वेगात निघाले. इराणी पाठोपाठ होताच. मात्र खोपोली शहरात शिरण्या अगोदर त्या इराण्यानेच पुन्हा विश्रांती घेतली आणि श्विन स्कॉटची इराणी संकटातून तात्पुरती सुटका झाली.