आषाढसरी

सौर आषाढ महिन्याची आज २३ तारीख. सकाळी लवकर बाहेर निघता येणार नसल्याने नेवाळीची मॉर्निंग राइड करता येणार नव्हती. त्यामुळे आळसावलो होतो. बऱ्याच दिवसात #cycle2work केलं नव्हतं, त्यामुळे मग मॉर्निंग राइड चुकल्याची संधी साधायचे ठरवले. आळसामुळे निघावसं वाटत नव्हतं. निघता निघता आणखी उशीर झाला तर मात्र रेल्वेने जायच असा दिलासा मनाला देत होतो. पण सगळं पटकन आवरलं आणि cycle2work ला पर्याय उरला नाही.

अखेर cycle2work साठी श्विनकडे गेलो मात्र, आणि आळस कुठल्या कुठे पळून गेला.

आषाढाने आज मात्र जोर धरला होता म्हणून मी रेनकोट घालून निघालो. पण आषाढाच्या पर्जन्यधारा माझ्यावर काही प्रसन्न झाल्या नाहीत.

वाटेत एक सायकलिस्ट पंक्चर झालेली सायकल हातात घेऊन चालत जात होता. माझ्याकडे पंप असल्याने त्याला हवा भरून दिली. त्याला पुढे ३-४ किमी च जायचे असल्याने एवढ्या कामगिरीवर तो त्याच्या ऑफिसला पोचेल असे वाटले. बिचारा त्यालाच ऑक्सिजन मिळल्यासारखा खुश झाला होता. अर्थात ह्याचे महत्व मला चांगलेच माहित होते. (२ महिन्यांपूर्वी पंप नसल्याने दोन-तीन वेळा ६-६ किमी चालल्यावर सायकलला हवा भरायला मिळण्याचे महत्व कोण विसरणार.)

नाशिक ठाणे महामार्गावर आषाढाने हिरवा रंग भरला होता. आषाढाच्या जादूने माझा आवडता मुंब्रा डोंगर छानच सजला होता. त्याचे फोटो घेतल्याशिवाय पुढे जाणे शक्यच नव्हते.

आषाढसरी माझ्यावर प्रसन्न नसल्या तरी, ढगांनी मात्र घरापासून ऑफिसपर्यंत माझ्यावर मस्त छत पुरवले होते.
शेवटी आषाढसरींनाही राहवले नसावे. मी ऑफिसपासून जेमतेम ४००-५०० मीटरवर म्हणजे तलावपाळीच्या एका बाजूला पोचलो मात्र, हळुवार पर्जन्यधारा सुरु झाल्याच आणि रेनकोट तरी ओला झाला.

#cyclingzens #dombivlicyclingclub #tjsbbank #saveoursahyadri #ismartcommute